डोक्यात भुणभुणभुणारा मराठी भुंगा

डोक्यात भुणभुणभुणाऱ्या मराठी भुंग्याचे म्हणणे, असंख्य किस्से आणि मराठी कथा…

शाळा

3 Comments


मुलांच्या शाळा हा पुर्वीसारखा जिव्हाळ्याचा विषय न रहाता आजकाल तो चिंतेचा, संतापाचा, आर्थीक विवंचनेचा आणि एकुणच क्लेषदायक असा प्रकार झालेला आहे.

  • काही दिवसांपुर्वीच पेपरमध्ये वाचनात आले की पुण्यातील एका नावाजलेल्या मुलींच्या शाळेने शाळेची फी भरली नाही म्हणुन मुलींना शाळेत डांबुन ठेवले. शाळेचे, शिक्षणाचे व्यवसायीकरण झालेले आहे. सर्व-प्रथम दोष मी त्या पालकांना देईन. आर्थीक परिस्थीती बेताची असताना, एवढी फी देण्याची ऐपत नसताना आपल्या पाल्याला एवढी ओढाताण करुन अश्या शाळेत घालावेच कशाला? बाकीच्या शाळांमधुन शिकलेले मुलं काय पुढे मोठ्ठी होतं नाहीत? प्रगती करत नाहीत? मग हा हव्यास हवाच कशाला. एखाद्या शाळेची हजार फी म्हणुन ती वाईट आणी एखादी शाळा लाखो रुपये घेते म्हणुन ती उत्तम??? कुठल्याही शाळेत गेलात तरी पृथ्वी ही अंडाक्रृती आहे आणि २+२=४ हेच शिकवणार ना???
  • शिक्षकाने लहान-सहान मुलींचा विनयभंग करण्याचा प्रयत्न केला.
  • शिक्षकाने किंवा शिक्षीकेने मुलाला/मुलीला इतके मारले की तो/ती बेशुध्द पडला.
  • नेलपेंट/मेहंदी लावले म्हणुन शिक्षा
  • भरमसाठ फि आणि डोनेशन्स. माझ्या मुलाची मिनी-केजी ची फी सध्या १९ हजार फक्त आहे.   माझे संगणक पोस्ट ग्रॅड्युएशन ची प्रथम वर्षाची फी या पेक्षा कमी होती.  आम्हाला डोनेशन्स काही भरावे लागले नाही हे ऐकल्यावर तर मित्रमंडळींनी चक्क पार्टीची मागणी केली.
  • मुलाच्या ऍडमिशनच्या वेळेस शाळेत गेलो तेंव्हा एखाद्या कंपनीच्या मुलाखतीला गेल्यासारखेच वाटत होते. तुम्हीच सांगा ज्या शाळांमध्ये पालकांनाच कंफर्टेबल वाटत नसेल, तिथे पाल्य काय आनंदाने रहाणार आणि शिकणार?
  • छोट्या छोट्या गोष्टींचा मोठ्ठा इश्यु करायची सवयच आहे शाळांमध्ये. माझ्या ओळखीमधील एका कुटुंबातील मुलगा शाळेत अतीशय शांत, एकलकोंडा रहाणारा होता. मात्र घरी बाहेर चांगला खेळतो, सगळ्यांमध्ये चांगला मिसळतो. शाळेमध्ये मुख्याध्यापकिने त्याच्या पालकांना बोलावुन तुमचा मुलगा मती-मंद आहे. त्याची शारीरीक तपासणी करुन घ्या, तसेच आमच्या कन्स्लटंटला भेटा असे सांगुन कहरच केला.  त्यांच्या पालकांवर काय प्रसंग ओढवला असेल याची कल्पनाच केलेली बरी.
  • आमची शैक्षणीक शाळा कशी पारदर्शक आहे यासाठी वेळोवेळी पालक सभा आयोजायच्या. प्रत्येक गोष्टींमध्ये पालकांचा सहभाग करुन त्यांची फरफेट करायची. आजच्या मंदीच्या काळात जो-तो आपल्या नोकऱ्या सांभाळुन आहे. एक दिवस अर्धा दिवस सुट्टी मागायची म्हणजे काय करावे लागते याची जाणिव तो पालकच जाणे.

एबॅकसचा क्लास, पोहोण्याचा क्लास, स्केटींग, कराटे, ग्राऊंड, वाद्यवृंद अश्या एक ना अनेक गोष्टींमध्ये ही निरागस मुलं त्यांचे स्वातंत्र हरवत चालली आहेत.

सगळ्याच शाळा अश्या आहेत असे मला नाही म्हणायचे, पण जेंव्हा इतरांशी बोलतो, किंवा आपण स्वतः अनुभवतो त्यातुन सगळीकडे हाच सुर पहावयास मिळतो.

लिप्स्टीक लावलेल्या, चेहरा मेक-अप ने चोपडलेल्या आणी चेहऱ्यावर खोटे हासु घेउन वावरणाऱ्या त्या कचकड्याच्या बाहुल्यांमध्ये मुलांना आपुलकी, शिक्षकाबद्दलचे प्रेम कसे वाटणार?  पुर्वीची ती शाळा, ते धोतर घातलेले, अंगात काळा कोट, डोक्यावर काळी टोपी, कपाळाला गंध लावलेले ते मास्तर काळाच्या पडद्याआड कुठे लुप्त झाले कुणास ठाउक??

Advertisements

3 thoughts on “शाळा

  1. Very realistic!

  2. I really agree with you. Its a true experince now days observed in the school.

  3. old was apt

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s