किडाssssss


‘जैसा देस वैसा भेस’, अशी काहीशी हिंदीत एक म्हण आहे. अर्थात नुसता वेषच नाही तर तेथील थोडीफार भाषा ही अवगत असावी, नाहीतर काय होते याबद्दलचा एक मजेदार किस्सा!!

कॉलेजमध्ये शिकत असताना इलेक्शनसाठी पण थोडीफार काम करत होतो. तेव्हा मतदारांची यादी असलेली २-४ पोती भरुन याद्या आणी काही सि.डी. घेउन प्रथम भोपाळला आणि नंतर तेथुन मध्य-प्रदेशातीलच ‘भिंन्ड’ नावाच्या गावाला जायचे होते. ‘भिंन्ड’ म्हणजे कुप्रसिध्द डाकु ‘फुल्लनदेवीचे’ गाव.

उन्हाळ्याचे दिवस होते, भोपाळचे काम संपवुन भिंन्ड ला पोहोचलो तेंव्हा तापमान ४४ च्या आसपास होते. त्यात ते अतीशय छोट गाव, सततचे भारनियमन त्यामुळे पंख्याचा मर्यादीत वापर. घर- हॉटेलमधुन वायरींवर विज-जोड घेण्यासाठी आकडे टाकलेले, पण विजच नाही तर त्याचा काय उपयोग?? रात्री तर हमखास लाईट गेलेली. मग शेवटी आम्ही गादीवर आणि अंगावर पाणी मारुन झोपायचो. निदान झोप तरी लागायची नाहीतर पहीले काही दिवस त्या उन्हाने तापलेल्या गादीवर तळमळत घालवले होते.

अश्याच एका रात्री, कधीतरी १२-१२.३० ला नुकतीच झोप लागली होती. दिवसभर तेथील खटाऱ्या आणि लोकांनी गचागच भरलेल्या जिप मधुन नाही तर सायकल रिक्षांमधुन फिरुन अंग दुखायला लागले होते. इतक्यात दारावर जोरदार आवाज झाला. कोणीतरी जोरजोरात खोलीचा दरवाजा वाजवत होते. ३-४ लोक होती बहुतेक. मोठ्या कष्टाने मी आणि माझा मित्र जागे झालो. बाहेरुन हॉटेलच्या मॅनजर- बाबुचा – ओरडण्याचा आवाज येत होता.

‘साहबजी, दरवाजा खोलो.. जल्दी करो.. दरवाजा खोलो?’
‘अरे क्या हो गया बाबु?? क्यु चिल्ला रहे हो.. सोने दो ना यार’, मोठ्या कष्टाने आमच्या तोंडुन वाक्य निघत होती. उठायचे अतीशय जिवावर आले होते.
‘साहबजी, दरवाजा खोलो, जल्दी, अंदर ‘किडा’ घुस आया है!’, बाबु
‘अरे कैसा किडा?? कुछ नही होता यार, सोने दो’, मी परत उशीखाली डोके खुपसुन झोपण्याचा प्रयत्न करु लागलो.
‘अरे नही साबजी, जल्दी खोलो, वो किडे को मारना पडेगा!’, बाबु
‘अरे छोडो यार, दिखेगा तो मार देंगे, वैसे भी यहा बिजली नही है, कुछ दिख नही रहा है, जावो तुम कुछ नही होता’, आम्ही.
आमच्या लेखी किडा म्हणजे नाकतोडा, पंखवाले झुरळ वगैरे असेच काही तरी होते.
बाबुच्या आवाजातली तिव्रता वाढली होती, ‘साब्जी आप समज नही रहे हो.. अरे वो किडा काटेगा आपको.. कैसे बताउ.. अरे वो किडा .. आप क्या बोलते हो उसको.. वो रेंगता है. अरे वो श्रिदेवी का सिनेमा था ना.. साप.. साssssssssssssप!! वो आया है खोली के अंदर”

त्याचे ते शब्द आमच्या कानात इतके जोरात आणी आरपार घुसले की आम्ही ताडकन उठुन बसलो.. ‘साssssssssssssssssssssssssssप’ आणि या एवढ्याश्या खोलीत आलाय.. कुठेही असु शकतो तो. अंधार असल्याने काहीच दिसत नव्हते. तडमडत दारापाशी गेलो, पण दार उघडायचे कसे? कडीवरच बसला असेल तर??? उकाडा आणि भिती यामुळे घामाच्या धारा वाहत होत्या. शेवटी उशीने दारावर २-३ दा झटकले आणि दार उघडले.

बाबु बाहेर ३-४ लोकांना घेउन होता, हातात मशाली आणि काठ्या घेउन असलेले ते लोक आतमध्ये घुसले. त्यातील एक, ज्याने त्या किड्याला उर्फ सापाला आमच्या खोलीत घुसताना पाहीले होते, त्याने त्या सापाचे भयावह वर्णन आम्हाला सांगीतले.

तोपर्यंत आमची खोली पुर्ण धुंडाळुन झाली होती, सगळे सामान अस्ताव्यस्त झाले होते पण काहीच सापडले नाही शेवटी ती लोकं निघुन गेली.

आम्ही जाsssम घाबरलो होतो. मनात शंका होतीच. त्या अंधारात साप सापडला नाही याचा अर्थ आता ‘तो’ तिथे नाही असा नाही होऊ शकत. कुठे ही असु शकतो. गादी मध्ये, उशी वर, शर्ट / पॅन्ट मध्ये लपलेला.. कुठ्ठेही.

धडधडत्या अंतकरणाने आम्ही खोलीत शिरलो. झोप लागणे केवळ अशक्यच होते. अंधारात डोळे फाडुन आजुबाजुला काही दिसतेय का?, कशाची चाहुल लागते आहे का? हे पहाण्यात अख्खी रात्र घालवली. ती रात्र कध्धीच विसरु शकणार नाही.

पुण्याला आल्यावर हा किस्सा मित्रांना सांगीतला तेंव्हा ‘जबलपुरचा’ रहाणारा एक मित्र म्हणाला हो.. हे खरं आहे, तेथे सापाला ‘किडा’ म्हणतात, त्यालाही ‘त्या’ ला साप म्हणतात हे इथे आल्यावरच कळाले होते. त्यानंतर आजही तुझ्या शर्टवर ‘किडा’ आहे असं कोणी म्हणाले तरी माझी भितीने गाळण उडते.. न जाणो कुठुन तरी आवाज यायचा ..’फुsssस्स!!’

Advertisements

4 thoughts on “किडाssssss

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s