‘शादी’ के लिये साला कुछ भी करेगा [भाग-४]


भाग ३ पासुन पुढे

“डॉक्टर कसा आहे केतन? काय झालं?”, केतनच्या आईने विचारले..

“काही नाही.. फुड इंन्फेक्शन. अहो ८ वर्ष अमेरीकेचं पाणी पिलेलं पोरगं तुमचं.. त्याला इथल्या पाण्याचा त्रास होणारचं की.. आणि बाहेर काहीतरी खाण्यात आलं असेल बाकी काही नाही. औषधं नी त्याच्या उलट्या थांबतील.. तापही उतरेल संध्याकाळपर्यंत.. काही काळजीचं कारण नाही..” डॉक्टर औषधं लिहुन देऊन निघुन गेले.

सकाळपासुन अचानकच केतनला उलट्या व्हायला लागल्याने सगळेच जण चिंतेत होते.. त्यातच त्याला ताप पण भरला होता..

“…वहिनी.. कुलकर्ण्यांना फोनं करुन सांगायचं का आम्ही केळवणाला नाही येउ शकणार आज?” केतनच्या आईने सुशांतच्या आईला विचारले..

“चालेल.. पण आता सगळी स्वयंपाकाची तयारी झाली असेल.. बरं दिसेल का असं सांगणं? आधीच सुशांत नाही म्हणल्यावर त्या नाराज झाल्या होत्या.. थोडा वेळ आपण जाऊन आलो असतो तर बरं होईल..” सुशांतची आई म्हणाली..

“अरे.. माझ्यासाठी नका तुमचा प्रोग्राम बुडवु.. जा तुम्ही.. मला काही झालं नाही.. थोडा अशक्त पणा आहे.. तसंही मी झोपच काढणार आहे..तुम्ही खरंच या जाऊन” केतन अंथरुणात पडल्यापडल्या म्हणाला..

“.. पण तुला काही लागलं. काही खावंसं वाटलं तर..? बाहेर जायचे म्हणुन घरी काही स्वयंपाक सुध्दा नव्हता केला आज.. थोडं फार करुन ठेवु का?”, केतची आई म्हणाली.. “.. नाही तर एक काम करते.. अनुलाच सांगते दुपारी काहीतरी घेउन ये म्हणुन.. थोडं फार खाउन औषधं घे म्हणजे ऍसीडीटी होणार नाही.. सकाळपासुन काही खाल्लं सुध्दा नाहीस..”

दुपारी अनु डबा घेउन आली…”सॉरी.. सो.. सॉरी.. माझ्यामुळेचं झालं ना? काल उगाचचं तुला मी पाणी-पुरी खायला लावली..खरंच सॉरी.. अनु आपले कान पकडत म्हणाली..”
“इट्स ओ.के यार.. काय त्यात एवढं.. बघु काय आणंल आहेस डब्यात? भुक लागली आहे बघ..” केतन पोटावरुन हात फिरवत म्हणाला..
अनुच्या त्याच्या खोलीत असण्यानेच त्याचा आजार निम्मा पळाला होता.. जेवता जेवता तो म्हणाला.. “सुशांतदा काय म्हणतोय? कसं चालले आहे ट्रेनींग?”
“मला काय माहीत.. गेल्यापासुन त्याचा फोन कुठे आला आहे..? तो गेला की जातो तिकडचाच होतो..” अनु

एवढ्यात केतनचा मोबाईल वाजला..”सुशांतचा फोन आहे..” केतन फोन घेत म्हणाला.. अनुने मी इथे नाही ये म्हणुन सांग म्हणुन हातानेच खुण केली..

“काय केतन राव? आजारी पडलात म्हणे? अहो काळजी घ्या स्वतःची लग्न ४ दिवसांवर आले आहे.. लग्नाला आडवे पडु नका म्हणजे झालं काय..? अर्थात आपल्याला काय कोर्टात जाउन सह्याच करायच्या आहेत..रजिस्टरवर.. की झाले!!..” सुशांतने तब्येतीची चौकशी करुन फोन ठेवुन दिला..

“माझ्याबद्दल काही विचारलं??”, अनुने केतनला विचारलं..
“..नाही..”

“बघीतलंस ना?.. आणि त्याच्या अगदी विरुध्द तु.. बॅंगलोरला माझी फ्लाईट डिलेड होती.. तर तु तेवढ्यावेळ माझ्याबरोबर थांबलास..खरंतर तुझा प्रवास अमेरीकेपासुनचा होता.. नाही म्हणलं तरी दमायला होतचं असणार.. तरीही तु थांबलास. हो ना..? माझ्यासाठीच ना? त्या दिवशी मॉल मध्ये मी तुझ्यावर चिडले होते.. तरीही दुसऱ्या दिवशी तु शॉपींग साठी आलास ना ‘माझ्याबरोबर’..? बारीक-सारीक गोष्टी असतात केतन.. पण त्याच गोष्टी नजरेत भरतात माहीतीये?..

“..खरं आहे.. पण तु माझी आणि सुशांतदाची बरोबरी का करते आहेस..?”
“कारण तु मला…” बोलताना अनु एकदम थांबली..
केतन सावकाश उठुन बसला..”तु मला काय अनु??”
“मी जाते केतन.. काही लागलं तर फोन कर..” अनु उठुन जायला लागली..
केतनने अनुचा हात पकडला.. “तु मला.. काय अनु? का तु माझी आणि सुशांतदाची बरोबरी करतेस..सुशांत तर तुझा होणारा नवरा आहे.. माझ्यातल्या चांगल्या गोष्टी तु अधोरेखीत करुन काय साध्य होणार आहे..?”

अनु मान खाली घालुन बसली होती..

“बोल अनु.. तु मला काय? फार उशीर व्हायच्या आत बोल..”

“.. का आलास तु केतन? कित्ती आनंदी होते मी इकडे.. मनासारखं घरं मिळालं होतं.. माझा बालपणीचाच मित्र मला जिवनसाथी म्हणुन मिळाला होता.. सगळं सुरळीत चालले होते.. पण त्या दिवशी शांघाय एअरपोर्ट वर तुला भेटले आणि खरं तर त्याच दिवशी तुझी झाले.. मी पुर्ण पणे स्वतःला विसरुन गेले होते.. सुशांत, माझे ठरलेले लग्न, घर.. सगळं.. तुझ्याशी बोलण्यात, तुझ्याबरोबर हसण्यात मी हरवुन गेले.. असं वाटलं आपली कित्तेक वर्षांची ओळख आहे.. आणि खरं सांगायचं तर सुशांतला मी अजुनही ओळखु शकले नाही.. तो कुठल्या गोष्टीवर कसा रिऍक्ट करेल मला सांगता येत नाही.. मुंबईला आले.. आपल्या माणसात आले.. आणि मग तुला विसरायचे ठरवले.. तुझ्याबरोबरचे ते निखळं आनंदाचे क्षण मनाच्या एका कोपऱ्यात बंद करुन.. पण नशीब कसं असते ते बघ ना.. दुसऱ्याच दिवशी तुझी आणि माझी भेट झाली.. नंतर स्वतःला मी समजावले की.. मला तु आवडत असलास तरीही तुला मी आवडले असेन असे नाही.. परत तुझे ते अमेरीकन मुलगी.. ब्लॉंड.. पण तु मॉल मध्ये जे काही बोललास त्यानंतर खरं सांगायचे तर माझं मलाच कळत नव्हतं काय करावं..? एकीकडे सर्वांच्या दृष्टीने मी सुशांतची जवळ-जवळ झालेच होते.. लग्नाचे औपचारीक बंधनच राहीले होते.. आणि एकीकडे माझे मन तुझ्याकडे धावत होते… तु मला आवडलास केतन.. आवडतोस.. सुशांतपेक्षाही जास्त.. तुझं बरोबर आहे.. मी सुशांतशी तुझी बरोबरी का करते आहे? सुशांत चांगला आहे.. पण माझा एक मित्र म्हणुनच.. कदाचीत मी त्याला ओळखण्यात कमी पडले असेन.. पण एक जिवनसाथी म्हणुन तुला भेटल्यानंतर सुशांत बरोबर मी खरंच सुखी आहे का? हा प्रश्न मला राहुन राहुन पडतो केतन..”

अनुचा प्रत्येक शब्द, प्रत्येक वाक्य केतनच्या कानातुन जाऊन थेट ह्रुदयाला भिडत होते. “अनु अजुनही वेळ गेलेला नाही.. मी बोलतो सुशांतदाशी..”, केतन

“वेडा आहेस का? आता काही उपयोग नाही केतन. आणि उगाच तु कुणाला काही बोलु नकोस.. चार दिवसांवर लग्न आले आणि तु असे काही बोललास तर काय होईल? सगळी तयारी झाली आहे..लोकं काय म्हणतील? त्यानंतर आई-वडीलांच्या नजरेला आपण नजर देऊ शकु का?”
“अनु, मी आत्ता नाही बोललो तर तिघांची आयुष्य खराब होतील. तु, मी आणि सुशांतदा. करु शकशील तु सुखाने संसार सुशांतदाशी? तुझ्याशी एका वहिनीचे नाते निभाउ शकेन मी? सगळ्यांना अंधारात ठेवुन जगणं जमेल आपल्याला? अजुनही वेळ आहे अनु.. अजुनही वेळ आहे..”

अनु गुडघ्यामध्ये डोक खुपसुन रडत होती..
******************

“काय अनु मॅडम, कसल्या चिंतेत आहात एवढ्या? लग्नाचे टेंन्शन आले की काय?” सुशांतने आल्या आल्या अनुला विचारले..
अनुने कसनुसे हसुन म्हणली.. “हो रे.. खरंच लग्नाचे टेंन्शन आले आहे. कसं होणार आहे कुणास ठाऊक?”

तिच्या म्हणण्याचा अर्थ केतनच्या लक्षात आला होता.
**********************************

लग्नाच्या एक दिवस आधी…
“मंडळी.. उद्या आपला सखा, भाऊ, आदर्श-स्थान सुशांत, आणि आपल्या सर्वांची लाडकी अनु विवाहबंधनात अडकणार आहेत. आजची रात्र आपण गच्चीवर सेलीब्रेट करायची आहे..तेंव्हा सर्वांनी ९ वाजता गच्चीवर जमावे हो…” घरामध्ये दवंडी पिटवली गेली होती.

गच्चीवर खाण्या-पिण्यापासुन अगदी नाच-गाण्यापर्यंत जय्यत तयारी केली गेली होती. केतन, आजारी असल्याचे भासवतं एका कोपऱ्यात मान खाली घालुन उभा होता. पण अनु.. तिला चेहऱ्यावर उसने हसु आणुन सगळ्यांशी बोलावेच लागत होते ना. तिचे लक्ष मात्र मान खाली घालुन उभ्या असलेल्या केतनकडेच होते.

“ते काही नाही… अनु आज तुला उखाणा घ्यावाच लागेल.. मी आज्जीबात ऐकणार नाही ते..” आत्याबाईंचा आवाज ऐकुन केतनने वर बघीतले
अनु नाही नाही म्हणत होती.. पण कुणी तिचे ऐकतच नव्हते.. शेवटी तिचा नाईलाजच झाला..

दोन जीवांचे मीलन जणु शतजन्माच्या गाठी,
दोन जीवांचे मीलन जणु शतजन्माच्या गाठी
,
……..
काही क्षण शांततेत गेली..केतनने अनुकडे बघीतले.. तिच्या मनाची कुचंबणा त्याच्या लक्षात आली होती.. “अगं थांबलीस का.. विसरलीस का उखाणा? पाठ करुन ठेव बरं..”, कुणीतरी अनुला डोस दिला..

“नाही आहे लक्षात..
दोन जीवांचे मीलन जणु शतजन्माच्या गाठी,
सुशांतचे नाव घेते तुमच्या आग्रहासाठी
“… अनुने उखाणा पुर्ण केला.

सगळीकडे टाळ्यांचा कडकडाट झाला.. केतनला हे सगळे असह्य झाले होते. त्याने मनाशी काही निर्णय घेतला आणि तो सगळ्यांमध्ये सामील झाला.

“सुशांत, बाबा, आई, काका, काकु.. मला काही बोलायचे आहे..” केतन म्हणाला..

सर्वांच्या नजरा केतनकडे वळल्या..
“सुशांत.. आठवतं..? मी आल्यावर काय म्हणालो होतो..? मला कोणी तरी एक मुलगी भेटली.. भारतीय.. आठवतं.. तेंव्हाच मी माझा अमेरीकन मुलीचा विचार मनातुन काढुन टाकला…”

“अरे वा वा.. छानच झालं की.. आणि काय रे.. आम्हाला आधी..” केतनचे बोलणे ऐकुन आई बोलायला लागली..पण तिचे बोलणे मध्येच तोडत केतन पुढे बोलु लागला.. “एक मिनीट आई.. प्लिज.. माझं बोलणं पुर्ण होऊ देत.. मला आज माझ्या मुर्खपणाची लाज वाटतेय आणि चिडही येते आहे. असो.. जे झाले ते झाले.. तर मी त्या मुलीच्या प्रेमात आकंठ बुडालो आहे.. आणि ति मुलगी सुध्दा माझ्यावर प्रेम करते..”

‘अरे मग अडलेय कुठे? मी तर तुला तेंव्हाच फोन करं म्हणलं होतं..” सुशांत
‘..अडलं तर आहे..आम्ही एकत्र असुनही एकत्र येऊ शकत नाही..” केतन..

“अरे काय कोड्यात बोलतो आहेस.. निट सांग बरं..”

“..तेच सांगायला मी इथे उभा आहे..” केतने एक नजर अनुकडे टाकली.. ती मान खाली घालुन उभी होती.. “..ती मुलगी आज इथेच आपल्यात आहे..”

“कोण.. कोण??” सगळेजण इकडे तिकडे पाहु लागले..

… केतनने एक दीर्घ श्वास घेतला आणि तो म्हणाला.. “अनु..!”

“काय?..” सगळ्यांच्याच चेहऱ्यावर प्रश्न चिन्ह

“केतन तु काय बोलतो आहेस.. कळतेय का तुला?” सुशांतचा पारा चढला..

“हो सुशांतदा.. मला पुर्ण कळते आहे मी काय बोलतोय.. पण जेंव्हा अनु मला आवडली.. तेंव्हा मला खरंच माहीत नव्हते की हीच तुझी होणारी बायको आहे.. तसं असते तर मी जराश्याही वाकड्या नजरेने तिच्याकडे पाहीले नसते.. पण जेंव्हा कळाले तेंव्हा खुप उशीर झाला होता.. मला माफ कर दा.. मला खरंच माफ करं.. माझं आणि अनुचं एकमेकांवर प्रेम आहे..” सगळ्यांच्या चेहर्यावर आश्चर्य, राग, चिंता पसरली होती.. केतन कुणाच्याच नजरेला नजर देउ शकत नव्हता..

तो खाली बघुन बोलु लागला.. “सुशांतदा..पण मी तुझं लग्न मोडु इच्छीत नाही..मला खात्री आहे.. तु अजुनही तितकेच अनुवर प्रेम करतोस.. आणि आयुष्यभर करत रहाशील.. पण त्याचवेळी आपल्यामध्ये कितीही प्रयत्न केला तरी संबंध पहील्यासारखे होणार नाहीत.. एकदा मनाच्या कोपऱयात अनुला प्रेमाचे स्थान दिल्यावर तिला कुठल्या हक्काने मी वहीनी म्हणु.. म्हणुनच मी उद्याच अमेरीकेला परत जाण्याचा निर्णय घेतला आहे.. कायमचा…”

लोकांची कुजबुज ऐकु येत होती.. केतन शांत मान खाली घालुन उभा होता..”दा.. तुझा जो काही निर्णय असेल.. तु जी काही मला शिक्षा देशील ती मला मान्य आहे..” असे म्हणुन त्याने वर बघीतले..

मगाचचे लोकांच्या चेहर्य़ावरचे भाव आणि यावेळचे भाव वेगळेच होते.. सगळेजण एकत्र जमले होते. कुणी एकमेकांशी काहीतरी बोलत होते, कोणी स्वतःचे हासु दाबायचे प्रयत्न करत होते तर कुणी अजुनकाही.. आणि अनु? मगाशी मान खाली घालुन दुःखी चेहरा करुन उभी असलेली अनु चक्क हसत होती.. त्याला काहीच कळंत नव्हते..

“काय झालं? मी काही चुकीचे बोललो का?” केतन बावचळुन म्हणाला..
यावर मात्र सगळे जण जोरजोरात हसु लागले..केतनला अजुनही काही कळत नव्हते.. सुशांत तर खाली पडुन गडाबडा लोळायचाच बाकी होता.. शेवटी तो केतन जवळ आला.. “..शांत हो मित्रा..गोंधळुन जावु नकोस.. सांगतो सगळे सांगतो..” आधी सगळ्यांना शांत तर होऊ देत

काही वेळ गेल्यावर तो म्हणाला..”केतन तुझ्या त्या अमेरीका आणि ब्लॉड पुराणाला आम्ही सगळे कंटाळलो होतो.. मगं तुला ताळ्यावर आणण्यासाठी आम्हाला हे नाटकं खेळावं लागलं..”

“नाटक? कसलं नाटक..?” केतन अजुनही गोंधळलेला होता..
“तुला मुलींचे फोटो पाठवुन आम्ही कंटाळलो होतो..अनुच्या लग्नाचे बघत आहे कळल्यावर आमच्या डोक्यात प्रकाश पढला.. अनु.. तुझ्यासाठी अगदी अनुरुप होती. तुझा फोटो आम्ही तिला दाखवला आणि तिनेही तुला भेटायची, तुला जाणुन घ्यायची तयारी दर्शवली.. म्हणुन मग आम्ही माझ्या लग्नाचे हे नाटकं स्थापले.. अनु शांघाय वरुन परत यायची आणि तुझी तारीख आम्ही एकत्रच साधली आणि मग ट्रॅव्हल एजंट ओळखीचा आहे, आम्ही तिकीट काढतो म्हणुन आम्ही हा संगम साधला.. तुझी फ्लाईट शांघाय मार्गे असलेली बुक केली आणि तुझी आणि अनुची भेट ‘घडवुन’ आणली. मग पुढे एकामागोमाग एक घटना घडत गेल्या.. काही घडवुन आणलेल्या तर तर काही योगायोगाने..”

“अरे बाबा.. माझं काही लग्न वगैरे ठरले नाहीये. आणि अनुशी तर नाहीच नाही.. तिला तर तुच आवडतोस ना..!”

“अरे पण का? का असा छळ केलात माझा..? विचार करुन करुन वेड लागले असते मला..!” केतन स्वतःला सावरत म्हणाला..

“ते तुझ्या आईला, काकुला आणि आत्याला विचार.. आणी त्यांना तुझ्यासाठी मुली शोधुन वेड लागला आणले होतेस त्याचे काय अं? मग त्यांनी मला त्यांचा विचार सांगीतला आणि तो मी आणि अनुने मिळुन आखला आणि व्यवस्थीत पार पाडला..”

केतनने नाटक्या रागाने अनुकडे बघीतले..
अनुने लांबुनच हात जोडले आणि कानं पकडुन माफी मागीतली..

“ओ.. ‘दोन जीवांचे मीलन जणु शतजन्माच्या गाठी’.. आता काय तिकडेच उभ्या रहाणार आहात? का तुमच्या होणाऱ्या खऱ्या नवऱ्याचा राग दुर करणार आहात?” सुशांतने अनुला विचारले..

यावेळेला मात्र डोळ्यातुन पाणी येण्याची केतनंची वेळ होती.. पाणावलेल्या डोळ्यांच्या कडा पुसत असतानाच.. या नाटकाच्या पडद्यामागच्या सुत्रधार आई, काकु आणि आत्या त्याच्या समोर आल्या..

“उतरले ना भुत अमेरीकेचे? का बघायची आहे अजुनही ब्लॉंडच मुलगी??” काकु..
“मगं अनु नक्की समजु ना? उद्याच लग्नाची तारीख काढुन टाकु मग.. काय?” आई..
“तुला काय वाटलं रे केतनं.. आमचं वय झालं? आम्ही म्हातारे झालो? अं? सगळं काही तुमची तरूण पिढीच करु शकते काय? कुठला तो तुमचा सिनेमा.. ‘लव्ह के लिये साला कुछ भी करेगा’ आम्ही पण करु शकतो म्हणलं.. तुझ्या ‘शादी’ के लिये कुछ भी.. कळलं.??” केतनचा कान ओढत आत्या म्हणाल्या..

…. आणि सगळा परीवार हसण्यात बुडुन गेला…आणि अनु-केतन एकमेकांच्या मिठीत..

[समाप्त]

67 thoughts on “‘शादी’ के लिये साला कुछ भी करेगा [भाग-४]

    1. 🙂 हरकत नाही.. आपली अपेक्षा काय होती?

      पुढच्या वेळेस आणखी चांगली कथा देण्याचा प्रयत्न करीन..

      अनिकेत

  1. मस्त ट्विस्ट आहे. कथा आवडली.

    पण कुठेतरी, ही कथा ओढून ताणून केल्यासारखी वाटते. ट्विस्ट हवेत म्हणून प्रॉब्लेम्स मुद्दम टकल्यासारखे वाटतात.

    1. सहाजीकच आहे, वाटणारचं.. कारण यातील कित्तेक गोष्टी या घडवुन आणण्यात आल्या होत्या.. केतनला अनुबद्दल, तिच्या प्रेमाबद्दल ओढ निर्माण व्हावी त्याच बरोबर आपल्या आधीच्या निर्णयाचा पश्चाताप व्हावा..

      वर मी म्हणलेच आहे.. काही गोष्टी योगायोग होत्या.. पण त्याचबरोबर काही गोष्टी घडवुन आणल्या होत्या. सर्वांची इच्छा होती की केतनने आपल्या चुकीच्या निर्णयाची चुक मान्य करावी आणी त्याचबरोबर अनु-बरोबरील त्याचे लग्न व्हावे..

      असो.. प्रतिक्रियेबद्दल धन्यवाद

    1. प्रतिक्रियेबद्दल धन्यवाद रितुलीका. बाय एनी चान्स तु प्रभास ला ओळखतेस का? त्याच्या ब्लॉग वर तुझे नाव / कमेंट्स बऱ्याचदा वाचल्यासारख्या वाटतात.

      प्रभास आणि मी एकाच कंपनीत होतो बरेच महीने

  2. च्यामारी … सही आहे रे तुझा एंड …🙂 आवडला आपल्याला. मस्त…😀 सुशांत पेक्षा जास्त शांत झालो मी एकदाचा … !!!

  3. Wah! Again a nice one….

    Iin fact i was expecting that the character of Sushant will be put off with some accident n then Ketan will come into picture automatically.

    Will await for the next ‘Katha’

    1. हा हा हा🙂
      लवकरच काही तरी वेगळं लिहुन ब्लॉग वर टाकीन.

      प्रतिक्रियेबद्दल धन्यवाद मंदार

  4. झक्कास कथा लिहिलीत राव ! फार दिवसांनी अशी कथा वाचली. मजा आ गया ! लिहिते रहो !

  5. मस्त. कथेचा फ्लो, पात्रांची गुंफण, संवाद सगळेच आवडले. हलकीफुलकी-तरीही थोडीशी हूरहूर, उत्कंठा, अनू केतनचे लग्न होऊ दे असे राहून राहून मनात येत राहीले अन ते होणार म्हटल्यावर छान वाटले.🙂
    अनिकेत, एकदम सही.

  6. ye asa kahi vegala navhata… sagale options samorach hote te… tyatlach ek.

    Bollywood suru zala aahe tevha pasun asha stories cha chotha zala aahe.

    One of the expected ends.

    pan tarihi story changali lihilis, vachatani bore nahi zala, he nakki.

    Changali jamali aahe story.

    Next time, ekhadi Hollywood type story lihi.

    All the best… Nice work.

    1. One of the expected ends.

      rather, one of the expected – ‘unexpected end’
      next time, kaahiteri vegle nakki.. may b ekhadi ‘bank robbery??’ chalel🙂 i’ve fantasies of doing a bank-robbery.. pan himmat nahi re😀

  7. khup chhan, maja aali vachtana,
    jevha ketan saglyan samor aaplya manatale sangto, tevha sagle hastat, tevha mala ass vatal ki anu chi koni juli bahin asavi
    thik aahe tarihi chaan vatali story
    keep it up

    1. 🙂. प्रतिक्रियेबद्दल धन्यवाद

      अनिकेत

  8. ek typical bollywood masala movie banel ya storywar.
    Pan ghatana far patapat ghadat gelya. ‘Logic’ laawnyasaarkhi story ansalyane laawat naahi. Pan baryach gaps rahun gelya. ‘extra marital affair’ madhe suddha ghadwun aanlela plot hota pan agadich ashakya watat navhtya. tya ithe tasha nahi waatalya.

    ‘Surpise’ element tujhya stories madhe repeat hotay as naahi ka watat?
    chuk bhuk dyawi ghyawi. abhipray god manun ghyawa.

    1. खरं सांगु, माझा पण बऱ्याच वेळा गोंधळ उडतो, म्हणजे मला लिहायचं असतं खुप काही.. पण मग फारं मोठ्ठ होतं आहे असं वाटत रहाते आणि मग मी लवकर आटपायला बघतो त्यामुळेच गॅप राहिल्या असणार

      तु मांडलेला दुसरा मुद्दा ही अगदी खरा आहे.. गोष्टींचा शेवट twist ने होणार हे बहुदा जगमान्य झाले आहे🙂
      पुढील पोस्ट मध्ये सुधारणा करण्यास भरपुर वाव आहे.. आणि तो मी जरुर करीन..🙂

      बाकी चुक-भुल वगैरे राहुदेत.. मैत्री-मध्ये ‘ऐकवण्याचा’ पुर्ण हक्क असतो असे म्हणतात🙂

  9. छानच जमली आहे गोष्ट… वाचताना मजा आली आणि शेवट काय होइल ह्याचीही उत्सुकता होतीच. पण वाचताना सारखी ‘Sorry Bhai’ ह्या हिंदी सिनेमाची आठवण होत होती…

  10. Khup chaan lihita tumhi aniket, me tar roj bhet dete tumchya blog la, tumche likhan, sanvad, vakyachi pakad khupch chaan ahe. I m huge fan of ur blog, keep writing ani hi katha pan khup sunder hoti.

    1. धन्यवाद साधना.. ब्लॉग वरील आपला लोभ असाच कायम रहावा..🙂

  11. वा वा… उशिराबद्दल क्षमस्व. UAT मध्ये आकंठ बुडून गेलो होतो पण शेवटाची उत्सुकता मात्र होती. अखेर आत्ता वाचून काढले. छान….Quantessential Aniket कथा !!
    अनु आणि केतन ऐवजी मलाच tension आले होते.
    गोष्ट तर अप्रतिम आहेच as usual, पण आता काही typical पुणेरी बुद्धीजीवी प्रश्न….:P😛
    १) एवढ्या grand-scale ला नाटक करण्याइतके केतनचे स्थळ भारी होते का?
    २) त्यांनी पत्रिका वगैरे काहीच छापल्या नव्हत्या का? केतनच्या डोक्यात पत्रिका पहायचा विचार एकदाही का आला नसावा? का आजूबाजूला ब्लोंड वावरत असल्यामुळे त्याचीही IQ थोडी…. ह्या ह्या ह्या…
    ३) What about wedding shopping? (पण इथे अनिकेतला एक advantage आहे. त्याने केतनचे shopping मोठ्या खुबीने अनुच्या हाती करवले.) तरीदेखील लग्नघरच्या खरेदीवरून केतनला काही संशय का आला नसावा?
    ४) नाटक म्हणून का होईना, पण अनुने सुशांतचे नाव उखाण्यात का घ्यावे?
    ५) केतनने एकदा व्यवस्थित प्रेमाच इजहार केल्यानंतर हे नाटक लांबवायची दोन्ही कुटंबांना काय गरज होती ? केतन आजारी असताना अनु भेटायला गेल्यावर परत सुशांतविषयी नाराजी व आपल्या सुप्त प्रेमाचा असा उल्लेख specifically करायची अनुला काय गरज?
    ६) आपल्या प्रेमाची more than once निसंदीग्ध खात्री देउनही त्याला उगाच तरसवणार्‍या सर्व पात्रांचा आम्ही ’संवेदनाशील आणि कविमन तरूण मंडळातर्फे’ जाहीर निषेध करतो. उद्या त्याने निराशेच्या भरात आपले काही बरे-वाईट करून घेतले असते तर???
    ७) या इतक्या नातेवाईकांमध्ये ’पोटात रहस्य रहात नाहीत’ अश्या भगिनी, विघ्नसंतोषी आप्त, नेहमी (स्वतःला शहाणे समजत) spill the beans करणारे म्हातारे, ऐनवेळी पुर्ण plan चा पोपट करणारे वेंधळे असे कोणीच नव्हते का?

  12. Nope, I do not know him. But yes, I do read his blog. Infact if I remember correctly I came across your blog through his.

  13. katha chaan ahe. mi tumcha blog nehmi vachate ani sarvach katha mala phar avadlya.

    Pan jar ketan la Anu avadalich nasati tar??

    1. malahi hach prashna hota .
      ki hya natkat ketanla anu awadalich nasati tar
      bt mi tuzya kathanchi khup mothi fan ahe mala tuze blog khup awadtat.
      lihat raha.
      bt campair to mehandichya panawar hicha end ajun chan hou shakala asata.
      bt nice story
      ani khas karun tuzi sanwad lihinyachi padhhat
      khup real watat wachtana.

  14. part 2 nanter mi he prakaran pudhe vachayacha nahi asa tharawala… karan triangle vagaire ahe asa vatayala lagla. pan rahawala nahi.
    khup sahi lihila ahes. nakki 1 cinema nighu shakato yavar.

    keep it up.

  15. read ur blog for the first time…a friend said u write grt…but sorry to say, it was a disappointment….
    it started off with DDLJ…cud have had a Dhadkan style end but u added tht typical bollywood twist to it n gave it a predictable end…
    dnt mind, but i am very straight-forward…n i believe those who criticize, expect the best from you…

    1. प्रतिक्रियेबद्दल धन्यवाद. आणि वाईट वगैरे तर मी आज्जीबात वाटुन घेतले नाही, घेतही नाही. अहो हा काही माझा पोटापाण्याचा धंदा नाही.. मी ब्लॉग लिहीतो मला आवडते म्हणुन, मनातले विचार बाहेर काढता यावेत म्हणुन. एखादी कथा चांगली जमुन जाते एखादी नाही. एखाद्याला आवडते, एखाद्याला नाही. अर्थात एका गोष्टींवरुन अनुमान काढले हे मात्र थोडेसे खटकले हा.. बाकी ढिग भर लेखन आहे.. तेथेही अशीच प्रामाणिक प्रतिक्रिया दिलीत तर आभारी राहीन.

      बाकी तुम्ही जे बॉलीवुड म्हणता त्याबाबत एक मुद्दा मांडावासा वाटतो. शेवटी बॉलीवुडमधील चित्रपट हे एखाद्या गोष्टीवरच बेतलेले असतात ना. हा मुद्दा आधी कोंबडी की आधी अंड तस्सा आहे. आधी बॉलीवुड मधले सिनेमे निघाले आणि त्यावरुन कथा, कादंबऱ्या बनल्या? का कथा/कादंबऱ्या आहेत त्यावरुन चित्रपट निघायला लागले?

      जसे एखाद्या सिनेमापटासारखी गोष्ट आहे म्हणता, तसेच एखादा सिनेमा एखाद्या पुस्तकासारखा असु शकतो. नव्हे असतोच की. चित्रपटच काय नाटकं सुध्दा कादंबऱ्यांवरुन निघतात ना!!

      असो.. तुमच्या पदरी निराशा पडली असेल तर मला खेद आहे. पुढच्या वेळेस चांगली कथा जमली की तुम्हाला आवर्जुन कळवीन.

  16. mala tuzi lihinyachi style faar avadli mitra! Kathet shevatparyant utkanthaa kayam hoti. End pan ekdum natyamay hota. Kharach avadali khup ! [:)]. Best of luck for your future writings.

  17. Khup chan ahe likhan,avdal,vachtana utsukta vadhat hoti,gacchivar jo karykram hota tehva vatal ki ketan ne anu var prem ahe ase sangitle anni sarvana khup aashcharya vatle,anni vatle ki ata ketan sangnar ki me suhantchi gammat (cheshta) keli,pan shevti twist chan vatla,anni eka prkare amerikech khul dokyat astana hindustani ,gav ki gori kami nahi ase hi dakhvale,chan,
    phudhil likhanasathi shubecha.

    1. प्रतिक्रियेबद्दल खुप खुप धन्यवाद अर्चना, पुढील लेखनही तुम्हाला असेच आवडेल अशी आशा करतो🙂

    2. dhanywad archana, malahi pudhche bhav lavkar lavkar post karayche aahet, pan bakichya kamat far adaklo aahe sadhya.

  18. mala watate tuzya blog-readers paiki konich sharman joshi cha “sorry bhai” pahila nahiye…… nahi tar tuze pital kevha ch ooghde padle aste…..!
    saccha manus asshil ani himmat asel,manaa pasun kahitari watat asel tar khulya manane hi chori accept karshil……

    1. ‘sorry bhai’ mi pahila aahe aani mala nahi watat tyatle 5-10% sodle ter tyacha aani yacha kahi sambandh aahe. especially 2 brothers and one girl ha base sodla ter donhicha ek mekanshi kasa kay samya aahe jara sangu shakal ka?

  19. Prem kataha mhanun changli hoti,pan hey bharpur cinemat dakhvale ahe,pan tari sudha vachyal maja ali thanks
    ani mala tumcha khup abhiman vatato ki tumhi ase changle marathi vyspit open kelet hy marathimandali chya yogane
    really thankx,ani me sudha ek Computer Engg. ahe ani tumi sudha sagle Engg, tymule ajun abhiman vatoy

  20. Fist of all Thanks a lot

    Mast khup divasani asi mast romantic with twist story vachali actualy bsness mule asha (mast) stori pasun khup dur gelo hoto,once again thanks

  21. katha khupacha chan ahe. keep it up …………..:) tuza pudhil katha karita khup khup shubhecha ……… lavkar tuzya pudhil katha yewo det ……

  22. ह्म्म्म थोडासा भ्रम निरास झाला…

    काही दिवसांपूर्वीच या ब्लॉग बद्दल ऐकलं होतं आणि तेंव्हा पासून मी या ब्लॉग ची प्रत्येक कथा झपाटलेल्या प्रमाणे वाचत आहे, पण इतर कथांप्रमाणे या कथेचा impact मात्र जाणवला नाही…

    …माफ कर, पण शेवट उगीच ओढून ताणून ट्विस्ट दिल्या प्रमाणे वाटला… सामान्य बुद्धीला झेपण्या पलीकडचा..

  23. zakaaaaaaaaaaaaassssssssssssssssssss,

    sahi ahe yaar…
    end pariyant suspense dharun thevala hota.

    ani end pan mast ahe. yaat kuthali ki kamatarata nahi..

    and all the best for future lekh….

    Ajit

  24. Mast khup divasani asi mast romantic with twist story vachali actualy job mule asha (mast) stori pasun khup dur gele hoto,once again thanks

  25. mast aahe rav ghost mla khup aavdli,2premkrnare yekmekana bhetle tar khup aanand hoto nahi ka.gost wachta na watl doge yekmeka pasun wegle hotat ki kay pan chan shevat kela tumhi………

  26. what a writer u r. Aniket ur all stories are more than execellent………………………keep writing especially love stories i will be waiting

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s