डोक्यात भुणभुणभुणारा मराठी भुंगा

डोक्यात भुणभुणभुणाऱ्या मराठी भुंग्याचे म्हणणे, असंख्य किस्से आणि मराठी कथा…

व्हेईकल फ्रि डे

2 Comments


गोष्ट अगदी काल-परवाचीच. संध्याकाळची ७.३० ची वेळ. स्वाईन-फ्ल्यु ने बाजार-पेठा ओस पडल्याच्या घटना इतिहास जमा झाल्या. रस्ते रहदारीने तुडुंब भरुन वाहात होते. नळस्टॉप चौकामध्ये गाडीमध्ये बसुन होतो. सिग्नलवर सिग्नल लागत होते परंतु पुढे जायला रस्ताच मिळत नव्हता. असंख्य बेशिस्त वाहन चालक सिग्नल मोडुन, रहदारीचे नियम मोडुन वाट्टेल तसे घुसायचा प्रयत्न करत होते इतक्यात जोरात सायरनचा आवाज येउ लागला. मागे वळुन बघीतले काही अंतरावर एक रुग्णवाहीका आपला निळा दिवा, सायरन लावुन पुढे जायच्या प्रयत्नात होती परंतु वाहतुक इतकी जाम झाली होती की पुढील वाहनांना रस्ता द्यायची इच्छा असुनही शक्य होत नव्हते. सिग्नल यंत्रणा / वाहतुक पोलीस यंत्रणा सगळे काही हतबल होते. सायरनचा तो आवाज ह्रुदयाचे ठोके वाढवत होता. रुग्णवाहीकेतील तो रुग्ण यातनांनी तळपळत असेल, त्याच्या बरोबरचे नातेवाईकांना एक-एक क्षण तासाएवढा वाटत असेल. त्यांना वेळेवर उपचाराची आवश्यकता होती. परंतु सर्व काही गोठुन गेले होते. शेवटी बऱ्याच वेळानंतर त्या रुग्णवाहीकेला अथक प्रयत्नांनंतर जागा मिळाली.

पुण्यामध्ये काही दिवसांपुर्वीच संपलेल्या गणेशोत्स्वात एका अश्याच रुग्णाला आपला जिव गमवावा लागला. विसर्जन मिरवणुकीमुळे रुग्णवाहीका रुग्णापर्यंत पोहोचुच शकली नाही आणि त्या रुग्णाने आपल्या नातेवाईकांसमोर प्राण सोडला.

माझा भारत महान, माझा भारत प्रगतीशील, विकसनशील असे आपण नेहमी म्हणतो, ऐकतो पण अश्या अनेक गोष्टी आहेत ज्यांच्यामधे सुधार येणे आवश्यक आहे. परदेशांचे अनेक गोष्टींत आपण अनुकरण करतो. मग या गोष्टींत का नाही? संकटकाळी काय करावयाचे याचे मार्गदर्शन आपल्याला मिळते का? परदेशांत रुग्णवाहीका, आगीचे बंब यांना कधीही कुठेही पोहोचण्यासाठी अडथळा आल्याचे ऐकीवात नाही. एखाद्या दुर्गम ठिकाणिसुध्दा हेलिकॉप्टर सारख्या साधनांनी पोहोचता येते. अर्थात मुद्दा तो नाही. मुद्दा हा आहे की आपली वाहतुक व्यवस्था पुर्णपणे कोलमडली आहे. अफाट वाढलेल्या वाहनांना पुरतील इतके मोठ्ठे रस्तेच नाहीत. फेरीवाले, दुकानवाले यांना भरपुर जागा आहेत, पण चालण्यासाठी पुरेसे पदपथ नाहीत, वाहने लावण्यासाठी पुरेश्या सुविधा नाहीत.

हे सर्व मांडण्याचा मुद्दा म्हणजे आज २२ सप्टेंबर,’व्हेईकल फ्रि डे’. ह्या दिवशी शक्य असल्यास खाजगी वाहनं न वापरता सायकल किंवा पर्यायी वाहन जसे बस, रिक्षा यांचा वापर करावा जेणेकरुन वाहतुकीवरील आणी पर्यायाने प्रदुषणावरील ताण कमी होईल. परंतु असा काही ‘डे’ आहे याची कित्ती लोकांना कल्पना होती. ‘व्हॅलेंटान्स डे’, ‘फ्रेंडशीप डे’ असे अनेक ‘डे’ ची पुर्वतयारी आपण कित्तेक आठवडे आधीपासुन चालु करतो. मग ह्या ‘डे’ ची का नाही? फक्त एका दिवसासाठी ‘चालत जाणे’, ‘सायकल वापरणे’ किंवा ‘पर्यायी वाहतुकीचा वापर करणे’ एवढे अवघड आहे का?

सरकारने आपलाच पैसा खर्च करुन बांधलेले पदपथ, सायकल मार्ग विक्रेत्यांचे, गर्दीतुन पुढे घुसण्यासाठी दुचाकी वाहनचालकांचे आश्रयस्थान बनले आहे. “We loose what we don’t use” ह्या उक्तीप्रमाणे कदाचीत ह्याचा उपयोगच होत नसेल तर कश्याला बांधायचे म्हणुन सरकारने सोडुन दिले तर? त्यापेक्षा आपण जेंव्हा जेंव्हा चालत जातो तेंव्हा सक्तीने पदपथाचाच वापर करुयात. शक्य असेल तेंव्हा, जवळच जायचे असेल तेंव्हा सायकलला आपला जवळचा मित्र बनवुयात. जिथे सायकल-मार्ग उपलब्ध आहेत तिथे कटाक्षाने सायकल-मार्गाचाच वापर करु यात जेणेकरुन दुचाकीचालकांना तो आपलाच रस्ता वाटणार नाही. अगदी छोटीश्शी गोष्ट, पण त्याने अनेक गोष्टीसाध्य होतील यात काडी मात्र शंका नाही.

Advertisements

2 thoughts on “व्हेईकल फ्रि डे

  1. तसा बऱ्याच उशिराने वाचला तुझा हा पोस्ट पण ह्यावर एकही कमेंट नसल्याचे बघून उगाच वाईट वाटले. तू अगदी बरोबर म्हणाला आहेस

    ‘व्हॅलेंटान्स डे’, ‘फ्रेंडशीप डे’ असे अनेक ‘डे’ ची पुर्वतयारी आपण कित्तेक आठवडे आधीपासुन चालु करतो. मग ह्या ‘डे’ ची का नाही?’ आणि “We loose what we don’t use” हे खरेच आहे.

  2. pratek chagalya kamachi suruvat pratekane swatahapasun karaych tharval tar sagl khi suralit chalel..post aavdli….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s