इश्क – (भाग १)


कोरेगाव पार्कातल्या क्रॉसवर्डच्या बाहेर ‘मिडनाईट-ब्लॅक’ रंगातली फोर्ड-ईको-स्पोर्ट गाडी येऊन थांबली. दार उघडुन एक साधारण तिशीच्या आसपासचा एक युवक उतरला. गाडीच्या रंगाशीच सार्धम्य सांगणारा काळा कुळकुळीत सॅटीनचा शर्ट, ग्रे रंगाचं स्पोर्ट्स जॅकेट, पायात क्रोकोडाईल शुज, बारीक फ्रेमचा चंदेरी चष्मा आणि जेल लावुन मागे वळवलेले केसं. दाराशीच उभ्या असलेल्या बॉयला व्हॅलेसाठी गाडीची किल्ली देऊन तो क्रॉसवर्डमधील एका कोपर्‍याकडे वळला.

कोपर्‍यात जमलेली ८-१०च लोकं बघुन त्या तरूणाच्या चेहर्‍यावरील हास्य किंचीत मावळले.
त्याला आलेले बघताच गळ्यात मोठ्ठालं ओळखपत्र, कानाला ब्ल्यु-टूथ हेड्सेट लावून वावरणारा संयोजक टाईप्स एक युवक धावतच दाराकडे आला.

“वेलकम कबीर सर.. प्लिज वेलकम..”, तो संयोजक त्या तरुणाशी हातमिळवणी करत म्हणाला.
“जित.. अरे काय? इतकीच लोकं?”, काहीश्या नाराजीच्या स्वरात कबीर म्हणाला

कबीर, एक नविनच नावारुपाला आलेला लेखक. वर्षभरातच प्रकाशीत झालेली त्याची पहीली दोन पुस्तंक सुपर-हिट ठरली होती. गुन्हेगारी कथांमधील नविन उगवता तारा म्हणुन मेहतांचा प्रतिष्ठेचा पुरस्कार त्याने पटकावला होता. पहीले बॅंक-रॉबरी आणि दुसरे किडनॅपींगवर बेतलेली त्याची दोन्ही पुस्तकं हातोहात खपली होती. अनेकांनी ती पुस्तकं एकाच बैठकीत वाचुन काढली होती. शेवटच्या क्षणापर्यंत उत्सुकता ताणुन धरणार्‍या त्याच्या कथा उत्सुकतेचा विषय ठरल्या होत्या. त्यामानाने त्याचे तिसरे पुस्तक म्हणावे तसे प्रसिध्द होऊ शकले नाही. आणि आज कबीरचे चौथे पुस्तक प्रकाशीत होत होते.

परंतु प्रकाशनासाठी जमलेली जेमतेम ८-१० लोकं पाहून कबीर काहीसा निराशच झाला होता.

“जित.. इतकीच लोकं?”, कबीर
“आय एम सॉरी सर.. अ‍ॅड्व्हरटाईज तर व्यवस्थीत केले होते पण… येतील सर.. अजुन येतील लोकं..”, जित उसने अवसान आणून म्हणाला
“एनीबडी फ्रॉम मिडीय़ा?”, कबीर
“नो सर..”, खाली मान घालून जित पुटपुटला..

“ओके! व्हेअर ईज रोहन?”, कबीरने विचारलं.
“येतोय सर तो, सेकंड फ्लोअर-वर आहे, मी इन्फॉर्म केलंय त्यांना तुम्ही आला आहात म्हणुन..”, जित म्हणाला
“वेल देन.. शुड वुई प्रोसीड?”, कबीर जॅकेटची बटणं ठिक करत म्हणाला..

“वन सेकंद सर..”, असं म्हणुन जितने आपला फोन लावला… आणि म्हणाला.. “कबीर इज मेकींग एन्ट्री, स्पॉटलाईट अ‍ॅन्ड क्लॅपींग्ज प्लिज…”

दोन सेकंद थांबुन जितने कबीरला चलण्याची खुण केली. त्याचबरोबर एक मोठ्ठा स्पॉटलाईट कबीरवर येऊन स्थिरावला. पाठोपाठ स्टेजवरच्या निळ्या साडीतील एका तरूणीने केलेली अनांन्समेट आणि काही मोजक्या टाळ्यांच्या गजरात कबीर स्टेजवर चढला.

समोरच्या प्रेक्षकांत फारसं कोणी उत्साही दिसत नव्हते. पहील्या रांगेत तर बहुदा दोन चार रिकामे-पेन्शनरच येऊन बसले होते. त्यांना बघुन कबीरचे धाबे दणाणलेच. मागच्या प्रकाशनाच्या वेळी अश्याच एका वयस्कर माणसाने कबीरच्या पुस्तकातील अनावश्यक अश्लीलतेबद्दल चार खडे बोल सुनावले होते. आणि ह्यावेळी त्यावरुन किंचीतही बोध न घेता कबीरने ह्याही पुस्तकात नेहमीचे गरम प्रसंग घुसडले होतेच. कपाळावर मोठ्ठ कुंकु लावलेली एक स्त्री, दोन तिशीच्या आसपासचे तरुण आणि ५-६ कॉलेज युवक-युवतींचा ग्रुप.. बस्स…

“थॅंक्यु माय फ्रेंड्स…”, कबीरने माईकचा ताबा घेतला…”मला माहीती आहे, मला थोडा उशीरच झाला यायला.. त्याबद्दल मनापासुन दिलगीर आहे. मागच्या माझ्या तिन पुस्तकांना जो तुम्ही भरभरुन प्रतिसाद दिलात तसाच ह्या नव्या-कोर्‍या चौथ्या पुस्तकाला मिळेल अशी मी आशा बाळगतो. माझे हे चौथे पुस्तक ‘रोड-ट्रीप’ वर आधारीत आहे. एक कपल आपल्या अ‍ॅनीव्हर्सरीनिमीत्त ट्रीपला निघते आणि मग वाटेत काही घटना घडतात. मर्डर, किडनॅपींग, रोमॅन्स सर्व काही ह्या पुस्तकात आहेच…”

कबीर मुक्तपणे आपल्या पुस्तकाची तारीफ करत होता इतक्यात त्याच्या मोबाईलवर एक मेसेज आला.

कबीरने एस.एम.एस उघडला, रोहनचाच होता…

“कबीर.. फार पाल्हाळ लावू नकोस, जमली आहेत ती पण लोकं जातील.. पट्कन उरकुन वरती ये, मेहता साहेब तुझी वाट बघत आहेत…”

कबीरने वरती बघीतले, दुसर्‍या मजल्यावरच्या व्हरांड्यात गुटगुटीत, जुन्या काळच्या अजय-देवगणसारखी हेअर-स्टाईल असलेला गोरा-गोमटा रोहन उभा होता. रोहन.. म्हणाल तर कबीरचा जिवाभावाचा मित्र, म्हणाल तर कबीरचा मॅनेजर. त्याचे पब्लीकेशन्स, त्याच्या मिटींज्स, मिडीआ-कनेश्कन्स सगळं तो एकहाती सांभाळायचा.

त्याने कबीरला पटकन वरती यायची खुण केली आणि तो निघुन गेला.

“फ्रेंड्स, फक्त आजच्या दिवसापुरती ह्या पुस्तकावर ३०% डिस्काऊंट आहे, शिवाय.. मी अर्धा तास इथेच आहे, जे कोणी पुस्तक विकत घेतील त्यांना माझी साईन्ड कॉपी मिळेल ह्याची व्यवस्था आहे.. सो गाईज.. हिअर वुई गो…”

निळ्या साडीतील त्या दुसर्‍या संयोजक युवतीने मरुन-रंगाच्या वेस्टनमध्ये गुंडाळलेले पुस्तक कबीरच्या हातात दिले. कबीरने काळजीपुर्वक वेस्टन उघडले आणि आपले पुस्तक उंच धरले.

घेतलेल्या पैश्याला जागण्यासाठी संयोजक मंडळींनी जोरदार टाळ्या वाजवल्या, बाकी प्रेक्षकांमधुन काही मोजके सन्माननीय अपवाद वगळता फारसा कोणी उत्साह दाखवला नाही.

प्रकाशन संपवुन कबीर कोपर्‍यातील टेबलावर जाऊन बसला.
जित टेबलापाशी येऊन कबीरच्या कानाशी म्हणाला, “सर बुक-रिडींग करणार होतात ना? आय मीन पुस्तकातील काही मोजकी पानं तुम्ही वाचणार असं रोहनने कळवलं होतं.. तसं सांगीतलंय आपण..”

“लुक अराऊंड जित.. कुणाला इंटरेस्ट नाहीये… अर्धी लोकं उठुन गेली सुध्दा.. लेट्स कॅन्सल इट..”, कबीर म्हणाला
“ओके सर.. “, असं म्हणुन जित तेथुन निघुन गेला

अख्या गर्दीतील (!) फक्त दोन तरुणींना एक पुस्तक खरेदी करताना कबीरने पाहीले. त्या दोघीही स्वताच्या गप्पांमध्येच मग्न होत्या. बोलत बोलतच त्यांनी पुस्तक कबीरच्या टेबलावर ठेवले. कबीरने काही बोलण्यासाठी तोंड उघडले पण त्यांचे त्याच्याकडे लक्षच नव्हते.
कबीरने गुमान सही ठोकली, तसे ते पुस्तक घेऊन दोघी निघुन गेल्या.

कबीरने मोबाईल काढुन रोहनला फोन लावला.

“हॅलो.. रोहन.. अरे काय हे.. कसला थंडा रिस्पॉन्स… फक्त एकच पुस्तक विकलं गेलं..”, कबीर
“ते सोड.. तु वरती ये आधी.. मेहता सर थांबलेत..”, रोहन

“अरे पण.. मी सांगीतलं होतं ना त्यांना, त्यांची ऑफर मी आत्ता घेऊ शकत नाही म्हणुन…”, कबीर..
“हे बघ कबीर.. चिडू नकोस, पण आपलं तिसरं पुस्तक फारसं चाललं नाही.. आणि चौथ्याकडुनही मला फारश्या आशा नाहीत..”, रोहन

“अरे पण का? पहीली दोन पुस्तक किती मस्त प्रॉफीट देऊन गेली..”
“का? अरे एका तिसर्‍या माणसाच्या नजरेतुन तु तुझं पुस्तक वाचं. पुर्ण टाईप-कास्ट झाला आहेस तु. तेच खुन, त्याच मारामार्‍या, संधीसाधू बाई, माफीया, एखादा गरीब बेचारा परीस्थीती-का-मारा क्लर्क/मॅनेजर, प्रेडीक्टेबल झालंय अरे.. हे पुस्तक नाही गेलं विकलं तर तुला माहीती आहे का, आपल्याला केवढा मोठ्ठा लॉस होणारे..??”

“हो.. पण ते नंतर बघु ना, आत्ता त्या मेहताला घालवून दे…”
“हे बघ कबीर.. अर्धा तास झाला, त्यांच्यासारखा मोठ्ठा माणुस तुझी वाट बघत थांबलाय, निदान त्याची कदर म्हणुन तरी तु भेट.”

“पण यार, मला लव्ह-स्टोरी लिहीण्यात काडीचाही इंटरेस्ट नाहीये.. माझा जॉनरच नाहीये तो..”
“हे सगळं आपण समोरा-समोर बसुन नाही का बोलु शकत?.. तु वरती ये आधी..” असं म्हणुन रोहनने फोन बंद केला.

एव्हाना समोरची गर्दी पांगली होती. संयोजकांनीही फारसा पेशन्स नं दाखवता आवरा-आवरीला सुरुवात केली होती.

कबीरने एक दीर्घ श्वास घेतला आणि तो क्रॉसवर्डच्या दुसर्‍या मजल्यावर गेला.

समोरच्याच सोफ्यावर साधारणपणे साठीच्या आसपासचे, चंदेरी केस असलेले एक गृहस्थ बसले होते. रोहन त्यांच्याच शेजारी बसला होता.

कबीरला येताना पहाताच ते गृहस्थ, मेहता, उठुन उभे राहीले..

“वेलकम यंग मॅन.. वेलकम.. ग्रिटींज्स फ्रॉम मेहना-एन-मेहता पब्लीकेश्नस ऑन युअर न्यु बुक..”
“थॅक्स अ लॉट सर…”, कबीर त्यांच्याशी हात मिळवत म्हणाला.. “प्लिज बसा ना सर.. “

दोघंही सोफ्यावर बसले…

“कॉफी?”, रोहनने विचारलं…
“नो.. थॅंक्स रोहन.. बसं..”, कबीर म्हणाला, “बोला मेहता सर, काय काम काढलंत?”

“काम वेगळं काहीच नाही”, कोटाची बटणं काढुन रिलॅक्स होत मेहता म्हणाले, “तेच, जे मागे आपण बोललो होतो…” असं म्हणुन त्यांनी कोटाच्या खिश्यातुन एक पांढरे एन्व्हलोप काढुन कबीरला दिले

“काय आहे हे..?”, कबीरने प्रश्नार्थक नजरेने मेहतांना विचारले.
“सि इट युअरसेल्फ..”, मेहता

कबीरने ते पाकीट उघडले, आतमध्ये त्याचं नाव घातलेला एक लाख रुपायाचा चेक होता.

“अ‍ॅडव्हॅन्स आहे, बाकीच्या टर्म्स मी रोहनशी बोललो आहे.. तो सांगेल सगळं…”

“पण सर, लव्ह-स्टोरी.. मला नाही जमायची.. आणि त्यात माझी पर्सनल लाईफ..”

“हो.. मला रोहनने सांगीतलं सगळं.. पण मला वाटतं, तुम्ही नक्की लिहु शकाल. तुमची लेखन शैली मला खुप आवडली. मला वाटतं तुम्हाला सुध्दा एका हिटची गरज आहे…”

“मी.. मी थोडं विचार करुन सांगतो मेहता सर..”, कबीर म्हणाला
“मला आत्ता कमीटमेंट हवीय कबीर. मी खुप दिवस थांबलो. येस… ऑर नो…”, मेहता निर्वाणीच्या सुरात म्हणाले..

“टेक ए ब्रेक कबीर.. कुठल्या तरी दुसर्‍या गावी जा, जिथे तु फक्त तु असशील, सगळ्यांपासुन दुर… तुझ्या इथल्या पर्सनल प्रॉब्लेम्सपासुन दुर.. कदाचीत तुझी लव्ह-स्टोरी तुला तिकडे सापडेल.. मेहता इज रेडी टु स्पॉन्सर युअर ट्रीप”, रोहन म्हणाला

“ओके हिअर इज अ डिल..”, कबीर म्हणाला.. “आय विल गिव्ह-इट-अ-ट्राय… से ३ आठवडे, पण त्यामध्ये काहीच कंस्ट्रक्टीव्ह नाही झालं तर वुई-विल कॅन्सल धिस डिल.. आणि मी हा चेक रिटर्न करेन, एक्स्पेट द टुर एक्स्पेन्सेस.. मेहता विल बेअर दोज.. ओके?”,

“डील..”, काही क्षण विचार करुन मेहता म्हणाले

“ग्रेट देन… बुक मी ए व्हिला इन माथेरान.. पुर्ण शांतता आहे तेथे..”, कबीर म्हणाला..

“माथेरान? अरे तुला लव्ह-स्टोरी लिहायची आहे, मेडीटेशनवर बुक नाही..”, हसत हसत मेहता म्हणाले, “माथेरान किती अंधारलेले, बंद-बंद गाव आहे.. यु निड टु गो टु सम लाईव्हली प्लेस.. कलरफुल.. फुल्ल ऑफ युथ प्लेस.. यु आर गोईंग टु गोवा.. उद्या सकाळपर्यंत मी प्लेन टिकीट्स आणि हॉटेल बुकिंग डिटेल्स रोहनला मेल करतो..ओके?” मेहता सोफ्यावरुन उठत म्हणाले…

“थॅंक्यु सो मच सर..”, रोहन आणि कबीर मेहतांना म्हणाले…

“फॉल इन लव्ह यंग मॅन.. अ‍ॅन्ड मेक अस फॉल इन लव्ह विथ युअर स्टोरी…”, कबीरच्या खांद्यावर दोन बोट वाजवत मेहता म्हणाले आणि मागे वळुन निघुन गेले…

“वन लॅक्स?”, कबीर डोळे उडवत रोहनला म्हणाला..
“मग ! सांगत होतो तुला.. अरे हा तर अ‍ॅडव्हान्स आहे.. चल कॉफी घेऊ आधी.. मी तुला बाकीचे डिटेल्स ब्रिफ करतो..”, रोहन म्हणाला..

दोघं जण क्रॉसवर्डच्या कॉफी कॉर्नरकडे निघाले.


मंडळी सॉल्लीड प्रेमकथा आहे.. असं मी नाही.. वाचकच म्हणत आहेत.. पुढील कथा वाचण्यासाठी कथेचे ई-पुस्तक रुपांतरीत अ‍ॅप आपल्या मोबाईलवर उतरवुन घ्या.. चकट-फ़ू आहे..

डाऊनलोड करण्यासाठी इथे टिचकी मारा

शेकडो प्रतिक्रियांमधल्या ह्या काही निवडक वाचकांच्या प्रतिक्रिया. पण मी म्हणतो, इतरांचं कश्याला ऐका? तुम्ही स्वतःच वाचा नं ही कथा😀

mohinee
hey aniket kay out standing lihitos tu.story vachtana kshach bhanch rahat nai. mi hi purn story office mdhe vachli ani boss chi thodi bolni pn khalli.
Vshal
28 parts….. but each part filled wth… suspense full of love
Kontahi part wachtana kantala nhi ala…
Hats off…Mr Aniket … thanks for this loverly story…,
One of the best story I have ever read…. I woul like to more stories of you..
Once again… Thanks
Sagar Ingulkar
अप्रतिम ajun kahi shabd nahi suchat yaaar…
One of the best story ever read👍
Shevat vachtana dolyatun paani aalay yaar…
Aturtene sagli story salag vachli without any brk….
Hats off yaarr 👏
snehal shelar
Kadak…😍😍😍😍😘😘😘 Words cha nahi aahet…mast…nice yaar…ek no aniket…
vishakha salunke
one of the best story in world….thanx aniket…ekti chan story tu post kelis….mi hi eka confusion madhe hote ni tuzhya story mule mla maz uttar milal…thanx once again
Trupti
As vatatey hi story ajun continue vhavi😍😍😍…. no words hats off aniket dada😍😍😍 eagerly waiting for your n story 😊😊😊
Sumit
Solidd yr😘😘😘😘!!
Awesome! Shabd nhiyet maze expression sangyla..yevdha jam avdla na..bass ..u made my day!!😉
Kasar
Bharich shevat kelat sir storych abd bonus part lihun khup chhan surprise
dilat thank you sooooo much ajun pudhu tumcha stories chi vat pahin nakki
liha thanku ajun ek part lihalya baddal as vatat sagal khar khar hotoy khup
mast sir hats off😍😍😍😍
MK
read kartana dolyan madhe pani bharun aale, Want to comment but not getting words to say, Superb, fabulous, marvelous ending of story
Aparna
waa.. मस्तच अनिकेत खूप छान end केलास रे,, खूप मजा आली , तुझ्या असाच छान छान कथेची आम्ही वाट पाहतोय.. तुला खूप खूप शुभेच्छा … तुझा लिखाण अप्रतिम आहे . सर्व चित्र डोळ्या समोरजसं चा तसं उभा राहते, खरंच जादू आहे ही , all the very best, God bless you
sonalpr
You are Great. kai mast part hota
Actually purna story khup mast hoti.
Katha vachtana purna chitra dolyasamor yeta.
Ekdam bhari. Dil khush ho gaya.
Hats off to you Aniket.
Ekdam bhari.
hemant more
supppppeeeeerrrrrbbbbbbb Aniket !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! hats off to you yaar…. What a surprise this one for us…. felt romantic while reading & Radha won our heart… You too…. Keep Going buddy
kratos
superbbbbbb story…
end vachun tr dolyat pani aal….
bhavnechya bharat….
always happy
मस्त …. Amazing …. खूप म्हणजे खूपच सुंदर ….
म्हणजे आम्हाला हे एक्सपेक्टच नव्हतं …
पण मस्त … खूप सुंदर …..
That’s the perfect n Happy Ending ….🙂🙂🙂
Kunal Deshpande
besttttttttttttttttt
super the end.fantastic.
One more diamond in your golden hat aniket.
super.best romantic story every i read.
Priyanka
Aai Shapth!…………………. ekch No. this is the end off Story. ani sgalya stroy mdhe best hard touch …….. mast mazya hi dolyat pani aal nice ………….aniket u r shabdch nahit…….
satish
Apratim mr. Aniket Sir, you are top grade writer. I like this story you should be worlds top award which given by writing.
sumit malvankar
Khup radalo aaj. . .ha shevatacha part vachun
Nikita Joshi
Aniket…. Khuppch mast…. Khupp sundar lihitos… vachtana sagal dolyasamor ghadatay asa vatat…
End khupp chhan kelas.. Radha baddal khupp jananchya manat vait rahil asel aadhichya part mule… Pan te h tu clear kelas…
Hya part madhe tu saglyanchya manachi avstha chhan mandali aahes…. Kupp sundar… Keep writing…..🙂
Shyam
#Anya जबरदस्त होती रे story आयुष्यात खुप खुप Confusing गोष्टी घडतात. त्यातील एका प्रसंगावर तु खुप छान ❤स्टोरी तयार केलीस. खुपच छान. Best Of luck.. Waiting for next story
Anand Jadhav
अप्रतिम… खरचं, शब्द नाहीत माझ्याकडे तरीसुद्धा प्रयत्न करून बघतो कारण, कितीही काही लिहिले तरी ते तुमच्या (अनिकेत) लिखाणासमोर सूर्याला विजेरी दाखवल्यासारखे होईल हे नक्कीच. आत्तापर्यंत मी असे काही वाचलेच नव्हते की जे वाचत असताना आपण पूर्णपणे हरवून जाऊ शिवाय वाचत असताना एक ताजेपणा पूर्ण शरीराच्या नसा नसात जाणवत होता आणि तो कायम तसाच राहावा म्हणून कथा संपुच नये असे वाटत होते. कथेचे शेवटचे दोन्ही भाग वाचत असताना अक्षरष: हृदयाची स्पंदने चुकल्यासारखे वाटते. वाचनाची आवड नसेल त्यालाही खिळवून ठेवेल अशी ही कथा आहे. मी आवर्जून माझ्या जिवलग मित्रांना ना ही कथा सजेस्ट केली आहे आणि एक प्रिंटेड कॉपी माझ्यासाठी ठेवणार आहे.
Archana
Aniket kharach khup chhan stroy aahe mala tar he donhi part vachalyavar kahi suchatch navate. tu khup cchan lihato ani hi stroy vachlyavar parat premat padavase vatate. Really Too Good.
Sudheer
After reading this last part I was recollecting the whole story sequences and would like to congratulate you for your ability as a writer. This is very nice love story with full of excitement and drama.
dhanashri
khupach mast. Story read kartana mazech heartbeat itke wadhle hote ki kai hoil aani kai nai hech samjat navta aani ha part tar mind blowing aahe. Congrats.
End la rati aani kabir cha conversation dakhawala asta tar ajun mast watla asta. te nahi dakhawala mhnun thoda incomplete watla. if possible, please add the same and repost the part. but anyways very nice love story after pyaar mai kadhi kadhi.
Nitesh Suradkar
oh my god…!!!
Superb…, Nice…., Awesome…., Bhaari….!!
Week cha 1st day ani sakalpasun chorun vachla last bhag…:P
vachtana fakt ekach vichar.. Radha ki Rati…???

[क्रमशः]

36 thoughts on “इश्क – (भाग १)

  1. तुझ्या ब्लॉग पोस्टचे नोटिफिकेशन आले आणि वाचणार नाही हे शक्यच नाही. पटापट येउदेत पुढील भाग.😉

  2. survat khoop chaan zali aahe. pan bhaag jara motha hava hota. intrest taanun dharnara kahi tari hava hota. baaki goooddd. mastach

  3. अतिशय छान झाला आहे पहिला भाग!

    दुसरा भाग लवकर येउद्यात,वाट बघतेय :)))

  4. Must start zalay…..ata pudhe barech interesting asnar yachi khatrich ahe.
    Keep it up..and soon post next part……

  5. अलिकेत दादा, सुरुवात खूप छान झाली आहे. पुढील भागांच्या प्रतिक्षेत.

  6. खूपच छान सुरुवात झाली आहे… कथेचे वर्णन खूप छान केलेले आहे… लई भारी…

  7. hiiii Aniket,
    how r u ???
    tumchya sagalya stories vachun jhalya. khup mast lihita tumi.
    tumchi next story “ishq” cha 2nd part lavkar taka na …
    i am eagarly waiting for your next post….

  8. please next part lavkar post kara aniket sir….tumhya story ne manat hurhur rahun jati pudhe kay? honar tyachi plz lavkar post kara ISHQ cha new part

  9. चांगली सुरवात . आज खूप छान वाटला , खूप दिवसांनी ब्लोग उगडला आणि दोन भाग पाहून खुश जालो🙂

  10. Kharach Aniket Sir.. ky story lihilay…. etki aawdlI… ki cant express in words… me movie bghte love story wr based ase… but this story is epic… ya story mdhle.. kahi क्षण ase chan lihilet.. ki agdi samor ghadtay sgl ase watal… what a love story… You are just awesome.. keep writing… aapli life.. kiti U turns ghete.. nidan premachya babtit tri… tumhi te khup.chan dakhwal ahe…. bt finally.. kabir la rati… milali… that is perfect end…..

  11. Hey aniket hiiii i’m a biggest fan of Ur…. mi tujhya ya side Vrchya sglya stories reed kelya ahet excluding this Ishq mla kharch hi Story vachaychi ahe but he Download nahi hot ahe kahihi nahi khup try ani mi khup excited ahe pudhe vachnya sathi plz mla suggest kr kse ky vachu shkte plz its n humble request to u….. Ya Story Ch kahi books kiva novel kahi publish ahe ka

  12. खरंच अप्रतिम अनिकेत सर, दुसरा शब्दच नाही. आज खूप दिवसांनी माझा फ़ेवरेट ब्लॉग वाचायला मिळाला आणि हि स्टोरी म्हणजे दुधात साखर!! नॉनस्टॉप वाचलंय मी…. खरंच outstanding…!! ISHQ 👍👍👍👍

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s