इश्क – (भाग २०)


भाग १९ पासुन पुढे>>

कबिर मेन्यु-कार्ड बघण्यात मग्न होता तेंव्हा त्याच्या समोर एक नेपाळी किंवा तत्सम दिसणारी एक मुलगी येऊन उभी राहीली. तिच्या हातामध्ये पिवळ्याधम्मक लिली फुलांचा एक मोठ्ठा गुच्छ होता.

कबिरने प्रश्नार्थक नजरेने रतीकडे बघीतलं.

रती हसत उभी राहीली आणि तिने तो गुच्छ त्या मुलीकडुन घेऊन कबिरच्या पुढे धरला.. “हे घे.. तुझ्यासाठी…”
“अगं गेस्ट तु आहेस, मी नाही..”, उठुन उभं रहात कबीर म्हणाला..
“घे रे.. एका मोठ्या लेखकाला भेटतेय.. एव्हढं तर करायलाच हवं ना?”
“ओहो… मोठ्ठा लेखक म्हणे… थॅंक्स.. मस्त आहेत फुलं..”, आधी रतीकडे आणि मग त्या मुलीकडे बघत कबीर म्हणाला..

“थॅंक्यु सर..मॅडमने सांगीतलं होतं, फुलं चांगलीच हवीत.. आजचा स्पेशल डे आहे…”, ती मुलगी हसत हसत म्हणाली..
“हॅना…ssss”, डोळे मोठ्ठे करुन रती तिला म्हणाली..
“.. आणि मॅडम असं पण म्हणाल्या की सर्व्हीस निट हवीय आणि कुणाचा डिस्टर्बन्स नकोय…”, हॅना म्हणाली..
“ए.. गधडे, चोमडे, मॅडम काय गं? जा तुझी कामं कर, शिफ़्ट संपली नाहीए तुझी.. बघते तुला उद्या…”
“ओके मॅडम…”
“आणि सॅमला पाठव, अ‍ॅपीटायझर्स ऑर्डर करायची आहेत…”

“तुझ्याबरोबरच असते का हॅना?”, ती गेल्यावर कबिर म्हणाला..
“हो.. आम्ही एकत्रच जॉईन झालो इथे.. एक वर्ष झालं आता…पण..फ़ारच बडबड करत होती आज…. बघतेच तिला आता उद्या…” काहीसं फणकारुन रती म्हणाली
“ए, पण रिअल्ली थॅंक्स फ़ॉर द फ्लॉवर्स..”, कबिर फुलांना न्याहाळत म्हणाला..

एव्हढ्यात वेटर ऑर्डर घ्यायला आला…

“ड्रिंक्स मध्ये काय घेणार?”, कबिरने रतीला विचारले..
“सॉरी.. मी ड्रिंक्स घेत नाही..”,रती म्हणाली..
“रिअल्ली?”
“हम्म.. पण तु कर ऑर्डर…”
“प्लिज.. एका सुंदर मुलीसमोर बसुन एकटा दारु ढोसण्याइतपत मी बेवडा नाहीए, आणि तेव्हढे संस्कार आहेत अजुन माझ्यावर.. तु नाही तर मी पण नाही..”

दोघांनी मिळुन पुढची ऑर्डर दिली आणि मग रती म्हणाली.. “सो पुस्तकाबद्दल आपण बोलत होतो… आपण कुठे होतो?”
“आपण बॉबी बद्दल बोलत होतो..”, कबिर
“बॉबी..”
“हम्म.. तु तो डायलॉग मारलास ना..प्यार मै सौदा वगैरे.. तिथे..”
“ओह हा…आठवलं..”

“एक मिनीट, पण त्याआधी, मला जाणुन घ्यायचं आहे.. लकी ड्रॉची विनर कोण आहे? कशी आहे? मला तुझ्याबद्दल काहीच माहीत नाही..”, कबिर तिला थांबवत म्हणाला
“अम्म.. मी कशी आहे! एका वाक्यात सांगायचं तर ‘खुद की फेव्हरेट हुं!”, थोडीशी स्वप्नाळू आहे, स्वप्न बघायला खुप आवडतात, सिनेमे बघायला, पुस्तक वाचायला आवडतात… प्रेमावर गाढ विश्वास आहे.. कधी अजुन कुणाच्या रिअल-लाईफ़मध्ये प्रेमात नाही पडले.. पण जेंव्हा पडेन तेंव्हा त्यानेच प्रपोज करावं वगैरे जुनाट विचार बाजुला सारुन सरळ प्रप्रोज करेन.. किंबहुना.. मला प्रपोज करायला मिळावं ही एकमेव अपेक्षा मला प्रेमाच्या बाबतीत आयुष्याकडुन आहे.. अम्म.. करीअर वगैरे फ़ारसं मला भावत नाही.. त्यापेक्षा मस्त लग्न करुन संसार थाटायला मला खुप आवडेल.. ज्याच्याशी मी लग्न करेन ना कबिर.. तो खरंच खुप लक्की असेल.. खुप छान घर सांभाळेन मी त्याचं. इथे हॉटेलमध्ये कधी कधी जास्त वेळ थांबुन इथल्या शेफ कडुन मी स्वयंपाकही शिकतेय.. आय डोंन्ट ड्रिंक.. आय डोंन्ट स्मोक.. मी एकदम परफ़ेक्ट हाऊसवाईफ़ असेन…”

रती स्वतःबद्दल भरभरुन बोलत होती, आणि कबिर मंत्रमुग्ध होऊन ऐकत होता.

“थोडक्यात सांगायचं ना.. तर तुझ्या पुस्तकातल्या त्या मीराच्या अगदी विरुध्द आहे मी. स्वतःच्या नवर्‍याला सोडुन, सारखं स्वातंत्र्य स्वातंत्र्य हवंय म्हणुन स्वातंत्र्य मिळत नसतं.. नातेवाईकांच्या गोतावळ्यात, स्वतःच्या मुलांबरोबर, नवर्‍याबरोबरही आपण आपलं स्वातंत्र्य जपु शकतो..”

“एक्स्झाक्टली..”, कबिर एक्साईट होऊन म्हणाला..
अचानक रतीने कबिरच्या डोळ्यात डोळे घालुन बघीतलं आणि म्हणाली.. “कबिर.. तुझं हे पुस्तक.. सत्य घटनांवर आधारीत आहे ना? कदाचीत.. तुझ्याच आयुष्यात घडुन गेलेल्या?”

रतीच्या त्या प्रश्नाने कबिर पुरता गोंधळुन गेला.. त्याला काय बोलावं तेच सुचेना..”असेलही.. कदाचीत नसेलही..”, शब्दांची जुळवाजुळव करत तो म्हणाला..
“मला माहीते कबीर.. मीरा सोडुन गेल्याचं दुःख तुझ्या चेहर्‍यावर स्पष्ट दिसतं आहे.. पुस्तकाचा शेवट जेथे झाला त्यानंतर पुढे काही घडलं का नाही, ते मला माहीत नाही.. पण मीरा तुझ्या आयुष्यात नाहीए हे नक्की.. हो ना?”

“काहीही हं रती..”, कबिर ओढुन ताणुन हसत म्हणाला.. “मी एक लेखक आहे.. आणि लेखकाने लिहीलेली प्रत्येक गोष्ट त्याच्या आयुष्यात घडलेली असेलच असं काही नाही..”
“प्रत्येक गोष्ट नक्कीच नाही..पण ही असेल असं समहाऊ मला वाटतंय.. आणि म्हणुनच तु अजुनही मीराला शोधतो आहेस.. कदाचीत ती इथे नसेल तर तिला इतरांमध्ये.. कदाचीत माझ्यामध्येही शोधत असशील…हो ना?”

वेटर ऑर्डर घेऊन आला तसा तो प्रश्न तेथेच अर्धवट राहीला..

“एनीवेज.. माझं सोड.. आपण पुस्तकाबद्दल बोलुयात?”, ऑर्डर टेबलावर मांडुन वेटर निघुन गेल्यावर कबीर म्हणाला..
“जशी तुझी इच्छा, तुला तुझं वैयक्तीक आयुष्य, तुझी प्रायव्हसी जपायचा पुर्ण अधीकार आहे..”
“हम्म…”, आपल्या प्लेटमध्ये ऑर्डर वाढुन घेत कबीर म्हणाला..

“मग.. तु पुढच्या पार्टवर काम सुरु केलंस?”, काही वेळ शांततेत खाल्यावर रती म्हणाली
“तसा थोडा विचार केलेला आहे.. पण अजुन लिहायला अशी सुरुवात केली नाही.. तुला काय वाटतं? काय व्हायला हवं पुढे?”?
“अम्म.. म्हणजे कथेचा जो नायक आहे.. त्याबद्दल पुर्ण माहीती नाही पुस्तकात.. म्हणजे हे बघ.. शेवटी आपल्या भारतीय संस्कृतीत.. प्रेम जमलं की त्याच्या शेवट बहुतांशी लग्नातच होतो.. कथेच्या नायकाची मीराकडुन तिच अपेक्षा आहे का? पुस्तकात म्हणल्याप्रमाणे मीराचे आधी लग्न झालेले आहे.. नायक ह्यासाठी तयार आहे का? त्याच्या घरचे हे लग्न मान्य करणार आहेत का?”
“नुसतं इतकंच नाही.. अजुनही असे अनेक प्रश्न अनुत्तरीत आहेत..”, कबीर स्वतःशीच बडबडला..
“दुसरी गोष्ट त्याच्या पहील्या गर्ल-फ्रेंडशी असलेलं त्यांच नात तुटलं.. जरी ते नातं, तिने तोडलं असलं तरी तु म्हणल्याप्रमाणे तिचं वागणं, तिची लाईफ़-स्टाईल आपल्या नायकालाही पटत नव्हतीच ना.. मग मीराचे हे स्वच्छंदी वागणं तो मान्य करेल.. तिच्याशी जुळवुन घेऊ शकेल?”
“आणि मीराचं काय? म्हणजे ती जर नायकाचं प्रेम ती स्विकारत नसेल तर नायकाने काय करावं?”, कबीर
“तु लेखक आहेस.. तुला माहीती पाहीजे..”, हसत रती म्हणाली…
“हो म्हणजे.. तुझं काय मत आहे?”

“अम्म.. मला वाटतं तिच्या पहील्या लग्नात ती दुखावली गेली आहे.. तिचा नात्यांवरचा, प्रेमावरचा विश्वास काहीसा ढासळला आहे.. मला वाटतं नायकाने तिला थोडी मोकळीक द्यावी. तो जितका तिच्या जवळ जायचा प्रयत्न करेल तितकी ती दुरावत जाईल. जर तिच्या मनात सुध्दा प्रेम असेल तर आज ना उद्या तिला ह्याची नक्की जाणीव होईल…”
“तुला वाटतं असं…?”, कबीर

रती बराच वेळ कबीरचा चेहरा वाचण्याचा प्रयत्न करत होती. कबीरला ते असह्य झालं आणि त्याने नजर दुसरीकडे वळवली.

 

नंतरचा वेळ मात्र त्यांनी पुस्तक सोडुन इतर विषयांवर गप्पा मारण्यात घालवला. मीराचा विषय निघाल्यावर कबीर काहीसा अपसेट झाला होता हे रतीने ताडले आणि मग तिनेच विषय बदलला. तिच्या मनमोकळ्या स्वभावाने कबीर पुन्हा जुन विसरुन तिच्या गप्पांमध्ये सामील झाला.

थोड्या-थोड्यावेळाने कोण-ना-कोणतरी सतत येऊन काही कमी नाही ना ह्याची खात्री करुन जात होते. रतीनेच खरं तर ती संध्याकाळ कबीरसाठी स्पेशल बनवली होती. शेवटी बिल भरुन झाल्यावर दोघंही बाहेर पडले.

“आता परत कामं? का आता घरी?”, कबीरने विचारलं.
“नाही आता घरी..”
“सोडु का घरी? कशी जाणारेस?”, कबीर
“माझी नॅनो आहे ना..”
“नॅनो..??”
“हो..का? चांगली आहे गाडी…”

दोघं गेटपाशीच गप्पा मारत उभे होते तोच कबीरच लक्ष गेटच्याच थोडं पुढे एका गडद-निळसर रंगाचा ब्लेझर, हातात फुल घेऊन उभ्या असलेल्या तरुणाकडे गेले आणि तो म्हणाला…”रोहन.. तु? इथे?”

कबीरला इथे बघताच रोहन पुरता गोंधळुन गेला.. काय करावं हे न समजुन तो जागच्या जागीच थिजुन उभा राहीला..

“कबीर.. तु? तु तर ब्ल्यु-डायमंडला जाणार होतास ना?”

एव्हाना रतीपण तिथे येऊन थांबली.
कबीरने रतीची आणि रोहनची ओळख करुन दिली.

“हो अरे.. पणे हिने ऐन वेळी बदलले.. पण तु काय करतो आहेस इथे.. आणि हातात फुलं वगैरे.. कोणी येणार आहे की काय?”, डोळे मिचकावत कबीर म्हणाला..
“हो म्हणजे.. नाही..”
“अरे असा बावचळल्यासारखा काय वागतो आहेस.. आहे तर आहे.. त्यात काय एव्हढं? माझ्यापासुन लपवत होतास ना.. पकडला कि नाही?”
“नाही रे.. अगदीच तसं काही नाही..”
“नाही कसं.. त्या दिवशीच मी राधाला म्हणालो होतो.. तु रात्री दीडवाजता ऑनलाईन दिसलास तेंव्हा.. कुछ तो गडबड है..”
“बरं, चल मी निघतो.. आत जातो आता..”
“अरे थांब.. जरा मला तरी बघु देत कोण आहे ती..”
“तुला काय बघायचंय.. तुला माहीते कोण आहे ती…”

“कबीर.. तु? इथे?”, कबीर पुढे काही बोलणार इतक्यात मागुन परीचीत आवाज आला..
कबीरने वळुन मागे बघीतले…त्याच्या समोर मोनिका उभी होती..

“ओह माय गॉड…”, कपाळाला हात लावत हसत कबीर म्हणाला.. “केंव्हापासुन चालु आहे हे…”
“कबीर.. प्लिज. चिडू नकोस.. ऐक..”, रोहन समजावणीच्या स्वरात म्हणाला..
“ए.. अरे चिडलो वगैरे नाहिए मी..आय एम रिअल्ली हॅपी फ़ॉर बोथ ऑफ़ यु…गो ऑन.. एन्जॉय.. तुमची संध्याकाळ आहे.. जा वेळ नका घालवु..”
“कबीर.. चिडला नाहीस ना…”,मोनिका
“वेडी आहेस का? मी कश्याला चिडू.. तुझं आयुष्य जगण्यास तु मोकळी आहेस.. रोहन खुप चांगला मुलगा आहे…जा पळा पट्कन…”, कबीर..
“आपण नंतर बोलु ह्या विषयावर..”, रोहन कबीरला म्हणाला आणि दोघंही बाय करुन निघुन गेले.

कबीर दोघंही नजरेआड होईपर्यंत त्यांच्याकडे बघत उभा होता..
बर्‍याचवेळानंतर त्याला रती अजुनही बरोबर असल्याची जाणीव झाली.. त्याने स्वतःला सावरले..

“इफ़ आय एम नॉट रॉग.. मोनिका तुझी एक्स-गर्लफ्रेंड राईट?”, रती म्हणाली..
“हम्म..”, काहीस थांबुन कबीर म्हणाला..
“हम्म.. जसं पुस्तकात लिहीलं आहे तसं.. आणि जर तुझी एक्स-गर्लफ्रेंड आहे.. तर मीरा पण आहे… हो ना…”

कबिरला खोटं बोलण्याचा काहीच मार्ग सापडेना..
त्याने काही न बोलता.. नुसती मान हलवली…

“आणि लास्ट-बट-नॉट-द-लिस्ट.. ही राधा.. म्हणजेच मीरा.. हो ना?”

कबीर जमीनीकडे बघत उभा होता.. म्हणुन किंचीत कमरेत खाली वाकुन रतीने त्याच्या चेहर्‍याकडे बघत विचारलं…

कबीरच्या मनात असंख्य भावनांचा कल्लोळ उडाला होता..राधा कुठे होती हे त्यालाच ठाऊक नव्हते.. आणि मोनिका आता ऑफ़ीशीअली त्याच्या आयुष्यातुन निघुन गेली होती. असं नाही की.. त्याला मोनिका त्याच्या आयुष्यात परत हवी होती.. पण तरीही.. काही क्षणापर्यंत त्याची होती… रोहनबरोबर तिला पाहुन त्याला पहील्यांदा आपल्या एकटेपणाची जाणीव झाली…

“शुड वुई जस्ट से बाय?”, खालीच बघत कबीर म्हणाला..
“हम्म.. ओके.. पण मला परत भेटायचंय तुला.. भेटशील?”
“ओके..”
“बाय देन.. टेक केअर कबीर..”, रती म्हणाली..

कबीर काही न बोलता माघारी वळला….

[क्रमशः]

Advertisements

73 thoughts on “इश्क – (भाग २०)

  1. खूप छान turn घेतलाय ,मोनिका ने निवडलेला मार्ग आवडला आणि कबीर चा पण गुंता रती मुळे लवकरच सुटेल

    खूप छान वाटलं अनिकेत story चा हे वळण वाचून

    आणि thnx लवकर पोस्ट केल्याबद्दल👍

  2. Nehmi sarkha mast part dihila aahet. Kasa kai suchata tumhala itka sagla. Eka story madhe itke characters aani te pan sagale ekmekanpasun itke vegale. Really, hat’s off to you.

  3. खुप वळणा वळणाची वाट आहे… शेवटी सोबत कोनाची मिळते तीच वाट पहातोय….

  4. Aniket , Ratila Radha nav kase kay mahiti ? Karan kabir ne pustak meera navane lihile ahe na ? Mag ratine ha prashna kasa vicharala ki Radha mhanjech meera ka?

    1. Kabir mhnto na rohan la.. to radhala mhanal ki rohan late night online aahe..

      नाही कसं.. त्या दिवशीच मी राधाला म्हणालो होतो.. तु रात्री दीडवाजता ऑनलाईन दिसलास तेंव्हा.. कुछ तो गडबड है..”

      parat wach nit 😊

  5. So…finaly..
    Monika la ticha partner milala…im so happy.hmm ata matra kabir la vichar karayla purta vel milala ahe. I hope to tachya life cha nirnay khuup vichar karun gheyil

  6. कबीर थोडा नही तर खूपच अपसेट झाला आहे….जरी त्याने दाखऊन दिले नही तरी…
    But आत्ता कबीर ला कोण सावरणार……. राधा तिचा life मध्ये busy ….मोनिका रोहन सोबत busy…..
    कबीर😢😢…..

    मी का कबीर चा विचार करतेय😊😊त्या साटी अनिकेत आहेत कि….😁😁

      1. its really interesting yaaaar! mast rangavili ahe story. plz post the next part as early as possible.
        pan monica kharach kabbiracha life madhan permanantly nighun jate………
        i don,t thinks so
        lets watch! wating for ur next part.

      2. But real thnxx……ek routine zaliye tumchi story life madhy, tumcha kadun post karayala toda jari vel zala tri kahitri missing vatat rahat…..soooo thank you sooo much.

  7. Rohan & Monika Ektra…!!! great.. pratyekala partner hava ch asato… sahi vatala.
    bt Kabir…??? Tyala radhamadhe have asalele sagale gun Rati madhe ahet.. I think Rati tyachi girlfriend nahi zali tari tyachi best friend nakkich hou shakate… ti tyala chhan samajun gheil..
    Story chi maja yetey.. 🙂

  8. मस्त यार … सहीच ….

    एक वेगळा टर्न घेतलाय कथेने आणि पुढे काय होईल हे कोणीच गेस नाही करू शकत ….

    फक्त लेखका शिवाय …. सो पुढे मज्जा येणार तर ….

    आणि कबीर काय शेवट पर्यंत असाच राहणार काय ????

    कित्ती प्रश्न आहेत यार मनात …. 😦

    सुटता सुटेनात …. 😦

  9. Hello Aniket sir this is my first comment..खुप विचार करुन ह्या भागावर टाकतेय.. Firstly the story is so awesome & relatable.. Story न वाटता खर घडतय असा feel येतोय.. प्रेमाच्या कथा अशाच crooked ways मधुन जातात.. So real life story it seems.. कोई कुछ कहे, keep writing as much as you want.. I guess real life love stories do not end in 250 episodes or 12-13 story parts.. Keep writing.. !!

  10. katha saglyanach kup avdatey Aniket…so….me ajun navin kay sangnar…!!
    Tuza next posts sathi khup khup shubhechha…………:)

  11. गुंतवून ठेवणारी गुंतागुंतीची वळणं… नात्यांची. सगळ्या नात्यांत गुंतूनदेखील कबीर एकटा 🙂 कथा खूप भावते आहे अनिकेत.

  12. रती खूपच छान आहे…..
    कबीर नक्की काय विचार करत असेल खाली बघून…..

  13. As usual this part also awesome………
    Desperately waiting for next part, so please post the next part as early as possible.
    and i think Rati & Kabir is the best jodi.

  14. As usual this part is also awesome………
    so i am desperately waiting for your next part, please post next part as early as possible.
    and i think Rati & Kabir is the Best Jodi.

  15. Awesome story aniket.. Mhanje asa watatch naiye k story wachtoy asa wattay real life mdhe ghadtay he sagl… Khup chann turning point ghetlay story ne . Keep writing… I love ur stories .. Waiting for d next part eagerly…

  16. Aniket dada plzz jitkya lavkar hoil titkya lavkar part tak na, mala gavi jaychay rao eka month sathi tikde nahi bhetnar story vachayla… and vegla sangaychi garaj nahi khupch chan nehmi pramane

  17. hi aniket khup chan part ahe. pan tumcha story mule aj majha breakup jhala asta.sakali story cha next part bhetala so me sarve kahi visarun vachayla chalu kela n me ektich swatashis hastey he baghun majha bf la vatale ki me konashi chat kartana hastey.asla drama jhala but last la jevha me he story tyala dakvli tar amhi hasun hasun pagal jhalo. exam cha tension madhe ek khup chan moment milala amhala tumcha mule. thank u so much.

  18. sorry kabir me pan khoop busy ahe khoop workload ahe 😦 story patkan vachoon kadhli aniketjii , controlach navta hoat , bye waiting for next post

  19. कधी कधी रस्ता इतका सुंदर असतो ना की असे वाटते डेस्टिनेशन कधी येऊच नये, प्रवास चालतच राहावा…
    काम चांगले होण्यासाठी वेळ पण पुरेसा द्यावा लागणार ना. वाचायला पाच मिनिटे लागतात पण लिहायला काही दिवस, घाई करून कसं चालेल.
    हे सगळं खरं असलं तरी लवकर टाका हो पुढली पोस्ट, वाट पाहवत नाही…😉😄😄

  20. Hi Aniket.. khupach sundar ahe ‘ishq’.. sarvach bhag atheche khupach sundar ahet.. khup vat pahtey pudhcha bhagachi.. rahvatach nahiye.. please lavkar yeu dya na ho….. I guess.. Kabir n Radha ekatr yetil.. maza Rohan cha babtitla guess agdich khara tharla.. jr mi ithe post kela asta tr.. mast yar… lvkar yava pudhacha bhag.. 🙂

  21. Tu khup chan lihtos aniket.evad busy schedule asun hi … Actually me 1st time comment kartey tya mule kalat nhi kay kay sangav story badal.
    Ek ch word type its wow.
    Me nhi bolnar lvkr post kr mnun kiti hi manat asal tri bcoz mla wait karay awdel…next part sathi

  22. Hii..aniket are bhava tu kalpna pn nai karu shakt etka guntloy me tujya story madhe..aajcha part javlcha vatla..parwa 15 April majya x cha lagn zala..jasa kabir alone ..tasa me pn….boss great yaar manla tula..

  23. Hi Aniket, like all above readers I am also engaged in your story that i am eagerly waiting for the next part. One more thing I wish to ask you. Do you start story knowing the climax or you write it later?

  24. Khup chan , nehami vachtana ase vatte …he bhag sampu naye….pudhe pudhe vachat ch jave.. Pan…vaat pahavich lagte…..khup sunder likhan. ..apratim…

  25. Sorry for spelling mistake.
    Wow Aniket ekdam mast story.
    Rati ekdam bhari pude Kabir chya ayushyat Rati chi entry honar bahutek.
    Dekhenge age kya hota hai.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s