डोक्यात भुणभुणभुणारा मराठी भुंगा

डोक्यात भुणभुणभुणाऱ्या मराठी भुंग्याचे म्हणणे, असंख्य किस्से आणि मराठी कथा…

इश्क – (भाग २१)

51 Comments


भाग २० पासुन पुढे>>

“काय रोहन शेठ.. कशी होती कालची संध्याकाळ?”, रोहन ऑफ़ीसला येताच कबीर म्हणाला..
“मस्त.. कबीर.. तु खरंच चिडला नाहीस ना?”, रोहन
“नाही अरे.. मी का चिडु? खरंच मला आनंद झाला.. तुम्ही दोघंही अनुरुप आहात एकमेकांना..”
“आम्ही ठरवलं होतं तुला सांगायचं.. पण समहाऊ योग्य अशी वेळच मिळत नव्हती..”
“असु दे अरे.. तुम्ही दोघं खुश आहात ना.. मग झालं…”
“बरं आमचं जाऊ देत.. तुझं बोल.. तुझी संध्याकाळही चांगली गेलेली दिसतेय.. ती बरोबरची छानच होती.. रती ना?”, रोहन
“हम्मं.. खरंच छान आहे अरे ती.. इतकी मस्त बोलते ना.. खरं तर तिनेच माझी संध्याकाळ छान बनवली..”, असं म्हणुन कबीरने त्या संध्याकाळबद्दल रोहनला सांगीतलं..

“तुला आवडलीय ती .. हो ना?”, कबिरकडे बघत रोहन म्हणाला..
“मला काय.. मला सगळ्याच आवडतात…”, कसंनुसं हसत कबीर म्हणाला..”पण खरंच, कुणालाही आवडावी अशीच आहे ती…”
“मग कसली वाट बघतो आहेस.. हो पुढे बिनधास्त.. राधाला विसरुन जा.. तिने तिच्या आयुष्याचा मार्ग निवडला आहे.. आणि तिचा आणि तुझा मार्ग कधी एकच असेल असं मला तरी वाटत नाही..”

“हो रे.. पण राधा जातच नाही मनातुन.. काय करु…?”
“थोडा मिक्स हो लोकांमध्ये.. रतीशी संपर्क वाढव.. राधा म्हणजे जग नव्हे.. जग खुप सुंदर आहे कबीर.. आज प्रेमात पडल्यावर माझ्या हे लक्षात आलेय.. इथे कोणी कुणासाठी थांबत नसतं..”
“खरं आहे.. रती म्हणाली आहे तसंही.. पुन्हा भेटुया…”
“अरे व्वा.. ए मग एक भारी आयडीया आहे.. लेट्स हॅव अ डबल-डेट..”, खुर्चीतुन आनंदाने उठत रोहन म्हणाला..

“म्हणजे?”
“अरे म्हणजे.. मी-मोनिका.. तु आणि रती.. मस्त जाऊ ना एखाद्या छानश्या रेस्तॉरंटला.. मज्जा येईल…”
“चालेल भेटुया.. पण रतीला असं एकदम विचाराणं बरोबर दिसणार नाही.. मी तिला आधी इनफॉर्मली भेटतो.. आणि मग तेंव्हा विचारेन..”
“डन देन.. सांग मग कधी.. कुठे ते…”

 

कबीरला वाटलं होतं, रती फोन करेल, पण ४ दिवस वाट पाहुनही तिचा फोन नाही आला.. शेवटी कबीरनेच तिला फोन लावला..
“हाsssssय कबीर…कसा आहेस??”,रती म्हणाली..

रतीच्या आवाजामध्ये एक फ्रेशनेस होता.. उत्साहाचा खळाळता झरा होता…

“मी मस्त…कुठे गायब आहेस..?”, कबीर
“मी कुठे गायब.. तुच गायब आहेस.. म्हणलं आज फोन करशील.. उद्या करशील..”
“हो का? बरं बरं.. सांग कधी भेटुया?”
“कश्याला?”

रतीच्या प्रश्नाने कबीर एकदम स्टंप्ड झाला..
“ओके ओके.. सॉरी.. मस्करी केली रे.. मी संध्याकाळी ७.३० नंतर मोकळी होते.. उद्या भेटुया?”
“चालेल.. पण पाशा नको.. ह्यावेळेस माझं कार्ड-पेमेंट असेल.. परवडणार नाही पाशा..”, हसत हसत कबीर म्हणाला..
“बरं..तसं असेल तर मग मला थोडा उशीर होईल..”
“का?”
“का काय अरे.. मी साडी घालुन येऊ का तुझ्याबरोबर दुसरीकडे.. इथे पाशामध्ये चाललं असतं..”
“ओके.. ९.३०?”
“१० ला भेटु.. हायवे वर रंगला-पंजाब नावाचा ढाबा आहे.. मस्त असतं पंजाबी.. आणि उशीराच सुरु होतो तो.. चालेल?”
“पळेल.. भेटु उद्या..”
“बाsssssय…”

फोन ठेवल्यावर कबीर स्वतःशीच विचार करत होता.. किती सहज एकरुप झालो आपण हिच्याशी.. असं वाटतंय खुप वर्षांपासुनची ओळख आहे..हिच्याशी बोलायला लागलं की सगळं टेन्शन खल्लास होऊन जातं. असं खुप स्पेशल वाटतं… रोहनच्या म्हणण्याचा विचार करावा का? राधाला विसरुन… पण रतीबद्दल तरी काय माहीती आहे आपल्याला? कश्यावरुन ती सिंगल असेल? कदाचीत असेलही तिच्या आयुष्यात कोणी. पण मग तसं असतं तर ती बाहेर जेवायला यायला लगेच तयार झाली नसती.. कदाचीत आढे-वेढे घेतले असते..

शट्ट.. एक गोष्ट कधी सरळ घडत नाही आपल्या आयुष्यात..

कबिर स्वतःवरच चरफडला..

 

रंगला पंजाब ढाबाच्या थिमनी सजलेलं एक रेस्तॉं होते. कबीर नेहमीच्याच वापरातले कपडे घालुन आला होता.. निळ्या रंगाची जिन्स आणि पांढर्‍या रंगाचा शर्ट. तर रतीसुध्दा नेहमीच्याच पेहेरावात होती. गुलाबी रंगाची स्लॅक, गुलाबी रंगाच्याच फ्लॉवरी प्रिंटेड पॅटर्नचा स्लिव्हलेस कुर्ता, केसांना गुलाबी रंगाची रिबिन आणि हातात भरपुर बांगड्या.

“हॅल्लो..” दोघांनी एकमेकांना ग्रीट केलं
“टेबल घ्यायचं? का ह्या बाहेर मांडलेल्या कॉट्स?”, कबीरने विचारलं
“कॉट्स.. एनीटाईम.. टेबलवार तर आपण नेहमीच जेवतो..”, गार्डनमधल्या एका कॉटवर बसकण मारत रती म्हणाली..
“आधी ऑर्डर करु आणि मग गप्पा मारु.. खुप भुक लागलीय…”, कबीर मेन्युकार्ड चाळत म्हणाला..

“एस्क्युज मी.. लिकर-चं कार्ड…”, वेटरला हात करत कबीर म्हणाला..
“ए.. लिकर काय.. त्यापेक्षा जलजीरा घेऊ.. अरे फार मस्त मिळतं.. भारी चॅट-मसाला आणि खारी बुंदी वगैरे टाकुन देतात..”, कबीरला थांबवत रती म्हणाली..

कबीरला रतीचं मनातल्या मनात हसूच आलं. आयुष्यात कधी ड्रिंक्स म्हणुन आपण जलजीरा घेऊ असं स्वप्नात देखील वाटलं नव्हतं, पण रतीखातर त्याने ते मान्य केलं. बाकीची ऑर्डर देऊन झाल्यावर रती म्हणाली..

“कबीर.. तुला काहीतरी दाखवायचं होतं…”
“हम्म.. दाखवं की..”
“चिडणार नाहीस ना?”, पर्सध्ये हात घालत रतीने विचारलं..
“ते काय आहे त्यावर अवलंबुन आहे..”,हसत हसत कबीर म्हणाला.

रतीने पर्समधुन कबीरचेच पुस्तक बाहेर काढले..

“हे काय? माझंच पुस्तक काय मला दाखवतेस…”, कबीर आश्चर्याने म्हणाला..
“अरे एक मिनिटं.. हे बघ..”, पुस्तक उलट करुन मागचं पान दाखवत रती म्हणाली

कबीरने उत्सुकतेने पुस्तकाच्या मागच्या पानावर नजर टाकली. जिथे त्याचा फोटो छापला होता तो भाग रती त्याला दाखवत होती. रतीने त्या फोटोला पेनने दाढी-मिश्या काढल्या होत्या..

“हे काय? ऑफ़ीसमध्ये वेळ जात नव्हता म्हणुन असले उद्योग करतेस का तु?”
“अरे.. चं.. निट बघ ना.. छान दिसतेय तुला दाढी.. म्हणजे अशी फ़ार नाही.. पण थोडी खुरटी.. मस्त रफ़ लुक दिसेल की तुला…”, रती पुन्हा फोटोकडे बोट दाखवत म्हणाली

रतीने त्याचा.. त्याच्या लुकचा विचार केला हा विचारच कबीरला सुखावणारा होता..

“खरं का?” आपल्या हनुवटीवरुन हात फिरवत कबीर म्हणाला
“हे बघ.. तसंही तुझा ब्रेक-अप झालाय नं.. मग असा ब्रेक-अप झाल्यावर लुक चेंज करायचा असतो अरे..आणि अशी दाढी वगैरे तर म्हणजे अगदीच साजेसा होईल..”

कबीर काहीच बोलला नाही..

“ओके सॉरी.. तु हर्ट झाला असशील तर.. पण मी ही अशीच आहे.. प्रत्येक गोष्टीत काहीतरी पॉझीटीव्ह शोधणारी.. एकदम ऑप्टीमिस्टीक.. बरं ब्रेक-अपचं जाऊ देत.. पण खरंच चांगली दिसेल तुला थोडी-खुरटी दाढी.. ट्राय तर करुन बघ..”, रती समजावणीच्या स्वरात म्हणाली.

“बरं बघु.. मी पण तुझ्यासाठी काही तरी आणलंय..”,खिश्यातुन एक छोटी डब्बी काढत कबीर म्हणाला..
“अरे व्वा.. सुधारलास की.. मी म्हणलं मागच्या वेळेसारखा हात हलवतच येतोस की काय?”, त्याच्या हातातुन ती ड्बी घेत रती म्हणाली..

रती ती डबी उघडत असताना कबीर तिच्याकडे निरखुन बघत होता.. एखाद्या निरागस मुलीसारखी प्रचंड उत्सुकता तिच्या चेहर्‍यावर होती. क्षणाक्षणाला तिच्या चेहर्‍यावरचे भाव बदलत होते..

रतीने ती डबी उघडली.. आतमध्ये केशरी आणि मोरपंखी रंगाच्या शेड्सचे दोन नेलपेंट्स होते…

“वॉव.. मिक्स-अ‍ॅन्ड मॅच.. लव्ह्ड इट…”, रती दोन्ही रंग निरखुन बघत म्हणाली
“तु आणलेस?”
“म्हणजे काय?”
“म्हणजे.. तु दुकानात जाऊन आणलेस.. आपले आपले..?”
“हो.. सेंन्ट्रलला गेलो होतो.. तिथुन आणलेत..बिल दाखवु का???”
“नको नको.. राहु देत.. ए पण मस्तच आहेत…”

दोघांच्या गप्पा चालु असतानाच ऑर्डर आली…
टेबलावर खाण मांडुन वेटर गेल्यावर रती म्हणाली.. “कबीर मला मोनिका.. आणि राधा दोघींबद्दल ऐकायचं आहे.. सांग ना मला सगळं…”
“का? तुला का सांगु मी?”, कबीर
“म्हणजे काय.. तुझ्या पुस्तकातली पात्र आहेत ती.. आणि मी ती कॉन्टेस्ट-विनर आहे.. त्या दिवशी आपलं बोलणं पुर्ण झालं नाही.. मला अजुन जाणुन घ्यायचं आहे त्या दोघींबद्दल.. म्हणजे रिअल-लाईफ़मध्ये त्या दोघी कश्या आहेत.. अगदी पुस्तकात लिहीले आहे तसेच का?”
“ओय.. झालं ती पार्टी संपली तिथेच.. आता कसलं विनर आणि कसलं काय? तेंव्हाच विचारायचं होतंस..”,
“फटके देईन हा कबीर.. नाटकं करु नकोस.. निट सांग पहील्यापासुन.. खाऊन देणार नाही नाहीतर मी तुला…”, डोळे मोठ्ठे करत रती म्हणाली…
“ओके.. ओके.. सांगतो…” असं म्हणुन कबीरने मोनिकाच्या भेटीपासुन सगळं सांगायला सुरुवात केली

 

इटलीमधील नेपल्सच्या एअरपोर्टवर राधाने पाय ठेवला तेंव्हा ती प्रचंड रोमांचीत झाली होती. गेले काही महीने.. किंबहुना काही वर्ष तिच्यासाठी वाईटच ठरली होती. अनुरागशी लग्न झाल्यानंतर काही महीन्यातच तिच्या स्वप्नांचा चक्काचुर झाला होता. गोकर्णमधुन ती थोडक्यात वाचली होती, त्यावेळेस अनुरागची आणि नंतर कबीरची मदत झाली नसती तर ती एव्हाना एकतर पोलिस-स्टेशनमध्ये किंवा पोलिस-स्टेशनच्या चकरा मारण्यात अडकली असती.

पण ह्या सगळ्यांतुन जाउन राधा आता सावरली होती.. स्वतःच्या पायावर उभी राहु पहात होती. मोठ्या कष्टाने तिने स्वतःसाठी नोकरी.. करीअरचा मार्ग निवडला होता. आपला आनंद कुणाजवळतरी व्यक्त करावा असं तिला राहुन राहुन वाटत होतं. लगेज चेकआऊट करुन बाहेर आल्यानंतर तिने फोनमधील कॉन्टॅक्ट्सवरुन नजर फिरवली. परंतु कुणाला फोन करावा असं तिला कुणी सापडतचं नव्हते. आई-बाबा, अनुराग, जवळचे मित्र-मैत्रीणी सगळ्यांनीच तिच्याशी संबंध तोडुन टाकले होते. कॉन्टॅक्ट्स स्क्रोल करताना ती कबीरपाशी येऊन थांबली.

गोकर्णवरुन परतल्यानंतर तिने कबीरला फोनच केला नव्हता आणि त्याने सुध्दा परत संपर्क करण्याचा प्रयत्न केला नव्हता. नविन नोकरी.. इटलीचा व्हिसा आणि आता नेपल्समध्ये प्रवेश ह्याबद्दल तिने कबीरला काहीच सांगीतले नव्हते.

कंपनीने राधाला फोनवर इंटरनॅशनल-रोमींग चालु करुन दिले होतेच, शिवाय फॅमीलीसाठी काही फोन मोफ़त करण्याची सुविधाही दिली होती.

तिने घड्याळात नजर टाकली, इटलीतील वेळेनुसार संध्याकाळचे सात वाजले होते, त्यानुसार भारतात साधारण रात्रीचे १०.३० वाजुन गेले असतील असा तिने विचार केला.

“काय करत असेल कबीर? करावा का त्याला फोन..? आपण इटलीतुन फोन करतो आहोत हे मोठ्ठे सप्राईज असेल? की मी फोन केला हेच त्याच्यासाठी सर्प्राईज असेल?”
शेवटी ‘दोन मिनिटं बोलायला काय हरकत आहे.. नसेल मोकळा तो तर नाही घेणार फोन…’ असा विचार करुन राधाने मोबाईलवर कबीरचा नंबर लावला..

 

“पण मग आता राधा आहे कुठे सध्या?”, कबीरचे बोलुन झाल्यावर रतीने विचारले
कबीर काही बोलणार एव्हढ्यात त्याचा फोन वाजला..

“नेम द एन्जल अ‍ॅन्ड एन्जल अ‍ॅपीअर्स…”, मोबाईल रतीला दाखवत कबीर म्हणाला..

राधाचा फोन बघुन रतीच्या चेहर्‍यावरील क्षणभरासाठी का होईना बदललेले भाव कबीरने टिपले.

“घे ना फोन..”, रती म्हणाली
“नको.. जाऊ देत..”, कबीर फोन सायलंट मोडवर करुन परत खिश्यात ठेवत म्हणाला..
“का? अरे घे.. एक महीन्याने फोन करतेय ना ती..”
“म्हणुनच नको.. आज आपली डेट..” आणि कबीर एकदम थांबला..
“ओह.. ही डेट होती का?”, काहीसं हसत रती म्हणाली…
“दॅट रिमाईंड्स मी.. रोहन म्हणत होता की आपण चौघ भेटुयात कुठेतरी.. म्हणजे आपण दोघं आणि तो आणि मोनिका.. व्हॉट से?”
“अं.. रोहन म्हणतोय ना.. मग मी रोहनला सांगते हो की नाही ते.. “, पुन्हा एकदा हसत रती म्हणाली..
“तु काय नेहमी माझी खेचायलाच बसलेली असतेस का? बर मी विचारतोय तुला.. जायचं का?”, कबीर खजील होत म्हणाला..
“मला चालेल… पण मी दोघांनाही फारसं ओळखत नाही रे.. एक काम कर ना, व्हॉट्स-अ‍ॅपवर एक ग्रुप बनव आपला चौघांचा.. म्हणजे जरा ओळखपण होईल..”
“वोक्के… चल निघुयात?”
“चलो…”

दोघंही बिल भरुन हॉटेलमधुन बाहेर पडले..

 

कबीरच्या फोनवर राधाचा चार मिस्ड-कॉलनंतर पाचव्यांदा फोन वाजत होता.

[क्रमशः]

Advertisements

51 thoughts on “इश्क – (भाग २१)

  1. अरे काय हे अस ???आपला हिरो तर चक्क राधाला avoid करतोय
    त्याने recieve नाही केला म्हणजे राधा त्याच्यासाठी महत्वाची नाहीये का😢

  2. Twist Wala LOVE…

  3. ohooooooooo mich pahili ka? mast challiy story actual life he asach aahe attraction love break ups aani crush…..jiyo writer mast vatay vachtana

  4. I like this turning point in life of kabir. it’s soooooooo good!
    pan he kay re . kitti ushir post karayala story ? jara lavkar lavkar karat ja na

  5. HMMMMMM
    OK MAST CHALLAY STORY MADHE PAN KABIR NE 1 DA TARI RADHA CHA CLL GYAYLA PAHIGE .TILA AVOID KARUN KASE CHAALEL KABIR???????????

  6. Nice yaar …….chan vatal aniket… atta khar tar kabir chan vatatoy…..chan vatal mala tyane radha la avoid kel te….
    tila vatel tevha ti call karnar….tila vatel tevha ti javal yenar…as todi ast swtachi manmani…….keep it up kabir ….

  7. Twist & Turns………………………………………..

  8. Sexy story. Zakas.
    Just leaving from classroom and reading. My teachers are thinking that why I am blushing.
    But love you and your stories

  9. Khup Chan aahey next part kadhi aniket

  10. wow. khup chhan. itka mast lihilay kharach. aniket sir great……
    Love story adhi pan vachlyat but this one is a number. really liked it.

  11. Hey aniket… story tr khupch chhan anhe…. tyatle tweest and tuns sudhha khup chhan vatle…. ata pudhe ky hoil yachi utsukta lagli ahe.. plz jra lavkar pudhchi post tak

  12. twist var twist.. ekdum zakaas jamliy.. Monica, Radha aani aata Rati. Aniket aajchya bhagaat kathecha jo flow aanlaayt to faar mast hota. Kabir pudhe javun zaam problem madhe yenaar bahutek.. 🙂

  13. HI REAL STORY AAHE KI RACHLELI AAHE PAN THIS IS NOT FAIR NAI PATAT EK GELI K DUSRI PREM MHANJE KHEL AAHE KA. KHAR PREM EKDACH HOT NA. DISEL TYA MULIWAR MANUS KAS PREM KARU SHAKT

    • Tas nahi aahe yaar Mani…tyala hi tichyabaddle vatat …PN toh aata savarto aahe swatala ani Kay mahit …ratila tyachybaddle kahitri vatat asel he tyane notice Kel asel mahnun tyane phone nahi uchala…ti situation awkward nasel karaychi tyala…

  14. Huhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh

    All Boys Are Just Same

    koni dusri bhetli ki geli udat adhichi XD :-p

  15. Honestly speaking. प्रेम म्हणजे देणं असतं, बिनशर्त आणि कबीर च तर तु नही तो कोई और सही कोई और नहीं तो कोई और सही चालू आहे , त्याला काय हव तेच कळत नाहीए त्याला, मग हा प्रवास कसा संपेल?

  16. आपला हिरो इम्रान हाश्मी चा भाउ आहे का ? o.O

  17. oh no… kal paryant Radha cha fon chi vat pahnara Kabir..ata tila avoid kartoy.. not so good… Kabirla ajunahi kharya premachi janivach zaleli nahiye.. hoil lvkarach…. may be in next part…

    agdich anapekshit ahe ha new turn.. pudhcha bhag lvkar yava.. ky hoil na………. Radha ki.. Rati……

  18. Are thamba thamba.. gosht ajun sampleli nahie.. ek phone ghetla nahi mhanun kabir la villain naka tharavu. To pn human aahe movie madhla larger than life character nahi. Aapan sudhha tech naste ka kele.. kuttek da kunashi patle nahi tri ph gheto ka aapan? Aani ekach divas tr tyane ph nahi ghetlay.. to pn confused aahe life baddal.. thode patience Theva.. yetya kahi bgagan madhe sagla ulagada hoil..

  19. nakkich hoil…
    Arthat Aniket ahetach ki tyasathi.. khupach guntun gelot pn amhi ya kathet.. ky hoil kahi kalpanach karta yeina.. ata next part sathi… punha waiting……:)

  20. मस्त…..

  21. Parttime Heroine is going near Fulltime are’t she?
    but its just my thinking

  22. Eka arthi barcha zhal tyane radha call uchala nahi…karan kabir aata TR kuthe savarto aahe…ani tila hav tas bagu shakte Na tyachyashi….mag kabir ne PN swata cha vichar karat je Kel te barobar Kel Asch vatay mala…aniket Dada mast…mala khup awadtat tuzhya stories…me TR khup mothi fan aahe tuzhi…God bless u…tu Asch lihat ja ….ani amhi vachu….

  23. Kabir chakka Radha la avoid kartoy.
    Radha svatachyach manapramane vagte pan Kabir tar Radha sathi veda jhala hita tila kontyahi situation made accept karayla tayar hota.
    Ata Rati bhetli tar Radha la ignire kartoy hope so Rati hi tyachi final gf asel ani tichyasobat lagna karel.

  24. कबीरच नक्की कुणावर प्रेम आहे?
    राधा कबीर ला मिस करतेय का? रती ला कबीर आणि कबीर ला रती आवडू लागले आहेत का? आणि हो रोहन आणि मोनिका चे पुढे काय ? जाणून घेण्यासाठी वाचत रहा ………
    इश्क …..
    अनिकेत मस्त चालुये story पुढच्या भागांची वाट बघत आहे.

  25. aniket…….
    bhau great….. 🙂
    kabir kartoy te baro barach ahe ……
    ka kunas thavuk pan mala wattey ki kabir chi shodh mohim rati var yevun sampayla havi….
    i know its complicated, but agar zindagi me twist na rahe toh wo zindagi hi kya …
    😉 and ha prem mhnje fakt dene…kabir ne devu kele pan tyachya hi thodya far jya apeksha hotya tya kuthe purn zalyat…jar rati tya purn karat asel tr PREM achi vyakhya purntwas jail….!!

    pudhachya bhagas shubheccha

  26. waiting for next part sir…..
    1 no bhai….

  27. Woooooo…..kabir ne move on karayla suruvaat keliy…..thats good.i think tyane radhala visarun java but ignore karu naye.tila tichi space milaliy..but tila kunitari kadhitari apla aiknara kuni asava asa vatatach asel.
    so,mr.kabir think about it….prem milala pan maitri gamavu naye…m so happy for rohan n monika. 😉

  28. mast turn ghetlay.. ithink barr jal kabir ne radha cha phone nahi ghetla tila watel teva tine phone karaycha lamb jaych kadachit kabir ne avoid kelyamule tila kabir chya premachi kimmat kalel.. keep posting fast waiting eagerly…

  29. कथा थोडीशी रेंगाळल्यासारखी वाटत आहे, कबिरचे मोनिका, राधा मग रती त्याच्या feelings same वाटत आहेत, hope new part pasun intresting twist येईल…. waiting for next part

  30. Hello …aniket saheb kute patta ahe rao ..next Post kadi karnar aht…kantala ata Wait karun..

  31. next part kadhi denar….plz lavkar update kara

  32. next part kadhi update karnar? plz jara lavkar update kara na

  33. Nice story…plz pudhchi story lavkar post Kara…egarly waiting

  34. hi…. next part kadhi post karnar aahes…..???

  35. Hi… Plz lavkar post karna next part… ..

  36. hi.. nice story,… ase turning point tr life mdhe yetach astat.. pn fakt tyatun aapan tech gheto j aplya manala khup avdt.. kharya , nirmal , niswarthi premachi aas tr saglyanach aste . mg kabir yat mage kasa rahil? to tyala j avdel to decision swta gheil agdi mg niyati virudhha jaunhi.. plz upload next part as early as possible.

    • Yess..you said absolutely correct thing

      • but life me kuch incorrect aur correct beech wali condition me bahot maza hai.. mano vakt tham gaya hai.. na koi saath hai.. na koi sunta hai.. na man ki baat koi samzta hai.. likewise..bs isme se bahar aane k bad jo saans lete hai its just awesumm.. just relaxed..suspence to banta hai boss..

  37. next post….????????

  38. marathi stories chya site pathva na (love stories ).

  39. mast lehta pan lavkar post takat ja

  40. CHHAN LEHTA PAN LAVKAR POST TAKAT JA

  41. Pingback: इश्क – (भाग २२) – डोक्यात भुणभुणभुणारा मराठी भुंगा

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s